brief aan mijn dochters 7a

  1. Eigen ervaringen

 

ziekte en sterkte

Je weet dat ik van kleins af veel ziek ben geweest. Het niet kunnen meedoen en aan de kant toezien en supporteren heeft me heel anders naar het leven leren kijken. Ik heb veel nagedacht en ook veel gezien.

 

Ik zag nog enkele kinderen aan de kant staan, maar niet omdat ze fysiek niet mee konden doen. Ik mocht ervaren dat ook die kinderen hetzelfde als ieder wensen: gelukkig zijn! Het heeft mijn ogen geopend voor mensen met minder kansen, en ik mag ze graag zien.

 

Toen ik drie maanden weg was van thuis voor mijn gezondheid kwam ik in aanraking met kinderen die geen gelukkige thuis hadden en toch scheen ook voor hen de zon. Mijn eigen verdriet overwon ik door in te zien hoeveel liefde ik wel mocht krijgen. Het is mijn eerste roeping geweest iemand te zijn voor anderen.

 

Door meer rustiger me bezig te moeten houden kreeg ik ook meer aandacht voor de natuur en de levensvragen. Ik mocht meer verwonderd zijn om kleine dingen.

 

Ik werd ziek door mooie dingen: dieren, gras, bomen, bloemen. En ik leerde in mijn ziek zijn dat dieren en zo meer niet slecht waren, maar dat ik er minder tegen kon. Dan zocht ik maar meer die mooie dingen op in boeken. Ik werd verwonderd voor het vele mooie in het leven.

 

Van meter leerde ik om door te zetten. Zo mocht ik groeien en niet verbitterd geraken.

Werd ik als kind gepest, later zou niemand daar nog in slagen want ik zag de zwaktes waarom ze aan het pesten gingen. Ik had met hen te doen.

Ook al was ik twee tot drie maanden per schooljaar afwezig ik werd wel één van de verantwoordelijken in het presidium in het laatste jaar van de middelbare school.

 

Ik mocht met mijn zwaktes uitgroeien tot iemand die veel verantwoordelijkheid kan opnemen, samen met anderen en vooral in overleg. Als volwassene startte ik in de jeugdbeweging, iets wat ik zelf nooit had kunnen meemaken. Samen met mama stichtten we de chiro de Sprokkels en nu mag ik met velen de welzijnsschakel de Spie uitbouwen. Ik heb veel gekrabd op kamp, ik heb veel extra genomen om het aan te kunnen, maar ik stond er.

 

De kracht heb ik altijd uit mijn geloof gehaald: het weten dat ik geliefd ben en iets mag betekenen. Mijn inzet gaat naar wie hulp nodig heeft. En dat is een bewuste keuze. Dat zie ik ook in heel de manier waarop God aanwezig is. Hij is er vooral voor wie Hem nodig heeft.

 

Als ik nu dagen heb waarop ik slechts me kan rustig houden dan verlang ik tot mama of jullie thuis komen. Ik ben vol interesse en mijn vreugde ligt er in jullie bezig te zien. Ik geloof in jullie.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s