brief aan God, deel 8

Weg van wetteksten naar geloofsgetuigenissen.

Samen zeggen we nog wekelijks de geloofsbelijdenis op. OK, het verbindt de gelovigen met één tekst. Maar wat we opzeggen is vooral om “dwaalwegen” te vermijden. Het is als het ware een wettekst met een aantal zinnen waarin bepaalde woorden het mij alvast moeilijk maken, als ik niet de achtergrond zou inzien, om die te zeggen.

Waarom zouden we niet meer komen tot echte getuigenissen? Waarom moet die haast wettisch samengestelde tekst de enig zaligmakende zijn? OK, die twee…

We hebben meer nood aan getuigenissen dan aan verworvenheden gebundeld ter verdediging van ketterijen.

Zo is het ook met vele andere echte wetteksten. Ze zijn gegrond op basis van het evangelie maar hebben tegelijk ook hun oorsprong in de geest van die tijd. Denk hierbij aan de angst van alles wat met seksualiteit te maken heeft. Spreek ik hier nu over een verleden? Ik hoop het…

Moeten er concrete standpunten ingenomen worden? Natuurlijk! Evangelie heeft ook met het dagelijkse leven te maken maar zijn levensgetuigenissen niet belangrijker om mensen aan te zetten tot evangelisch leven?

Ik kies in mijn leven heel concreet voor mensen en waarden vanuit mijn geloof hopelijk geworteld in het evangelie en zet ook anderen daartoe aan maar doe dit niet door nieuwe geboden op te stellen maar wel door mijn manier van leven, mijn getuigenis en mijn duidelijke standpunten bekend te maken, echter niet als wetten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s