brief aan mijn dochters3d

Verlangen één: Graag gezien worden.

Iemand die geen genegenheid krijgt kan niet opgroeien tot een sociaal mens. Het spreken kan beperkt zijn, de motoriek, het kunnen zelfstandig leven en ook incontinentie kan het gevolg zijn. Ieder mens heeft liefde nodig. Liefde betekent immers naast het goede gevoel: zekerheid en warmte en erkenning van je eigen zijn. Een mens kan niet leven zonder zekerheid, veiligheid. Een mens kan niet zonder het gevoel aanvaard te zijn en gewenst. Je kan niet open bloeien als niemand jouw ziet.

Dat verlangen graag gezien te worden geeft je de mogelijkheid om jezelf te ontplooien, om als uniek ervaren te worden en geliefd. Gebrek aan liefde brengt identiteitscrisis. Graag gezien worden doet je zoals je bent, zonder iets te hoeven bewijzen, volop leven vanuit een weten dat je er mag zijn.

En het is net nodig om iemand te mogen zijn om in relatie te kunnen treden. God heeft er niets aan als er geen andere persoon in relatie kan treden.

 

Dat verlangen kan in de gegunde vrijheid vergroeien tot een zoeken naar eer en hoogmoed. Zelfs vanuit een klein zelfbeeld kan men angstvallig zoeken om iemand te zijn en dit te vertalen in opvallen en aandacht opeisen. Hoogmoed nodigt niet langer uit tot relatie. Het is een bekoring die het mogen graag gezien worden voorbijschiet. Het is een honger die nooit gestild kan worden en leidt tot zich of ziekelijk gelukkig voelen of tot besef van nooit geluk te vinden. Uit eerzucht worden mensen soms opgeofferd en aan de kant geduwd. Het menselijke verdwijnt en toont die donkere kant van verkeerde keuzes.

 

Tegenover die zucht is het goed om naast het besef van eigenwaarde en zich geliefd weten nederigheid en eenvoud te ontdekken. Je kunt immers nooit graag gezien worden afdwingen, je staat in de ontvangende positie. Dit mag je brengen tot nederigheid en dankbaarheid. Ontvangen doe je het best met open handen, in alle eenvoud. Nee dat is geen laag zelfbeeld, maar net een aanvulling op wie je mag zijn. Geliefd, uniek, met eigen talenten, nodig in de relatie en tegelijk nederig liefde toelatend in alle eenvoud.

brief aan mijn dochters 3e

Verlangen twee: graag mogen zien en mogen zorg dragen.

Ieder mens verlangt ook om graag te mogen zien. Zoveel mensen houden dit niet enkel bij naasten, maar ook bij het houden en zorgen voor dieren, voor planten en ga zo maar verder. Als mensen soms zo gekwetst zijn in mensen houden ze er toch een huisdier op na voor gezelschap, het wordt dan soms ook als een kind.

Mogen graag zien geeft zin in het leven. Liefde voor kan zelfs zo mooi zijn dat iemand zich ten volle ten dienste van iemand maakt. Een moeder die het eten uitspaart voor haar kinderen, een mens die zijn leven lang zich inzet voor de ander is slechts mogelijk vanuit die liefde. Mogen liefhebben betekent meer dan zorg mogen dragen. Het is ook de ander aanvaarden zoals die ander is, met de kleine kantjes erbij. Het is actief, vanuit jezelf. Het is geen jezelf wegcijferen maar net meer jezelf mogen worden. In het liefde geven, en ik spreek in de ruime zin van het woord, krijg je identiteit.

 

De honger om te mogen graag zien kan verworden tot het heersen over een ander. Het is dan niet langer een liefhebben maar een hebben. Het wordt een opeisen en niet langer in liefde de ander de ander laten zijn. Uit heerszucht is er ook veel ellende in de wereld.

 

Een remedie om heerszucht te vermijden is echt liefhebben en daarbij hoort dienstbaarheid en verwondering. Dienstbaar worden voor elkaar, veel over hebben voor elkaar: Dat is belangeloze liefde die anderen en ook jezelf doen groeien. Daarnaast brengt echte liefde ook altijd verwondering met zich mee. Nooit uitgekeken worden op elkaar, steeds het goede en het mooie in elkaar zien. De andere die je nooit ten volle kent mag je blijven intrigeren. En daarnaast is er ook het elkaar op het juiste pad helpen. Echte vrienden durven ook elkaar zeggen als iemand is zijn ongeluk loopt. Daarbij hoort mildheid en nieuwe kansen geven.

 

brief aan mijn dochters 3f

Verlangen drie: willen leven en leven doorgeven.

De hele natuur, maar zeker ook elk mens heeft in zich het verlangen om te overleven. Slechts als de problemen ervaren worden als te groot kan een mens hopen te vluchten van die problemen, het is echter nooit een niet meer willen leven op zich… Mensen kunnen veel aan en kunnen zich goed aanpassen. De drang om te leven is zo groot. Daarbij heeft de mens natuurlijk nood aan een minimum. In nood is een mens heel inventief.

Daarnaast zien we dat mensen er alles aan doen om leven door te geven. Daarom niet altijd letterlijk. Grenzen van inzet voor een ander kunnen dan ook zo ver verlegd worden dat iemand er alles voor over zou hebben…

 

Een ongezonde honger is ter compensatie altijd maar meer willen. Comfort wordt een obsessie en bezitten neemt het over van gewoon goed kunnen leven. Ook het opzoeken van kortstondige “goede” ervaringen en kicks kunnen leiden tot verslaving.

 

De grote remedies daartegen zijn een zoeken naar soberheid en een tevreden zijn.

brief aan mijn dochters 3g

Als reactie op onrecht, gegroeid uit één van de drie zuchten kan men in opstand komen.

Dit kan een gerechtvaardigd pogen zijn om de situatie te verbeteren. Het kan echter ook een doorslaan zijn en zelf in zuchten je laten gaan. Onrecht kan echter niet door onrecht rechtgezet worden. Veel ellende komt er door onrecht op onrecht. De kleine mens is er altijd het slachtoffer van. Dit is niet Gods schuld, maar door goede verlangens die in vrijheid verworden tot honger naar macht, eer en bezit.

 

Het niet tevreden zijn met je leven, met je zuchten, doet je weer op het pad van de liefde en het leven landen. Hoe dikwijls hoor je niet over iemand die na een crisistijd inziet dat hij/zij het leven anders mag oppakken en anders naar het leven mag kijken? Het zien van hoe verkeerd een keuze het leven maakt brengt ook inzicht.

 

We zijn als mens één: hart, verstand en buikgevoel!

Ons liefhebben doet ons zoeken naar juiste inzichten. En ons verstand helpt ons om niet te zweven en ons spontaan aanvoelen soms te corrigeren. Nadenken, liefhebben en aanvoelen zijn drie kompassen die elkaar aanvullen om meer in harmonie met onszelf, met de ander en met het leven te leven. Voor mij is die ander en het leven ook: God.

 

Niet kiezen is uiteindelijk kiezen voor wat heerst, voor wat gebeurt. In ons is altijd een oproep om het goede te doen. Daarom kan ik niet kiezen, dit zou voor mij betekenen dat ik niet geëngageerd maar laat gebeuren wat er gebeurt. Onrecht en onliefde kunnen voor mij niet. Zo is hopelijk ieder mens uiteindelijk eens gedreven te streven naar het goede.

 

Ervaren van pijn doet zoeken naar oplossingen. Ook het zien van pijn zet mensen aan het leed voor een ander te verzachten. Het is een aangeboren reflex in ons ingebouwde dat hopelijk niet bij velen doven kan. Lijden zien en lijden ervaren maakt opstandig en geeft ons de boost om er iets aan te doen, ook als we merken dat we er weinig aan kunnen doen.

 

Oorlog en hongersnood, veel ellende is het gevolg van mensen die de weg kwijt geraken en ingaan op één van bovenstaande zuchten en ersatz zoeken voor mooie verlangens in ieder van ons ingebakken.

 

brief aan mijn dochters 4

4 Geen vragen meer?

 

Toch wel! Nog zoveel!

 

Waarom is de mens zoveel vrijheid gegund dat die tegen alles in zo kan ontsporen?

Waarom worden die zuchten niet eerder aan banden gelegd?

Waarom moet er daardoor zoveel lijden zijn?

Waarom zijn die zuchten zo verslavend als ze toch geen echt geluk brengen?

Waarom kan een mens ongevoelig worden als de schepping uitnodigt tot relatie?

Waarom kan de ene mens een ander zoveel leed aan doen?

 

Waarom kan de natuur zo overweldigend zijn?

Waarom is er ondraaglijk lijden en onwezenlijk ziek zijn?

 

Met al deze vragen kom ik bij God. Ik snap het niet, ook al zie ik in het onaf zijn een uitnodiging tot groeien…

brief aan mijn dochters 5

5 Ervaren van schoonheid, handigheid en evenwicht

 

Kunst en schoonheid brengen veelal rust en ervaring van ontroering.

Andere kunst zet je op weg.

Het doet iets met je of het zegt je niets. Het roept veelal vrede of een verlangen naar harmonie in je op. Ontroering doet je stilstaan of zet je juist op gang om het goede te doen.

Ontroering brengt mensen dichter bij, en brengt zo ook mensen dichterbij het mysterie van een leven in harmonie.

 

Ervaren van lelijkheid doet twee dingen met ons:

Of we worden er toe aangezet het schone erin te ontdekken,

Of lelijkheid wordt een oproep om schoonheid te wekken.

 

Handigheid wekt verwondering voor iemands kunnen. En net die verwondering doet mensen opkijken naar elkaar. Die verwondering kunnen we ook hebben voor het leven en brengt zo ook een opkijken naar het leven en de maker er van. Creativiteit groeit vanuit een zelf verwonderend in het leven staan en wekt bij anderen opnieuw die verwondering op.

 

Zien van onhandigheid zou meevoelen kunnen opwekken en het verlangen te helpen.

 

Evenwicht brengt zekerheid. Ieder mens hoopt op zekerheid. Dat mogen ervaren wat evenwicht is zet ons er toe aan om meer evenwicht te brengen in ons leven en zo ook rekening te houden met alles en ieder. Dat brengt een betere wereld.

 

Onevenwicht zet ons op gang in het zoeken naar een beter evenwicht.

 

brief aan mijn dochters 6

6 Over God gesproken

 

Je zou me kunnen vragen: Gaat dit alles over God? Ja, in dit alles zie ik God aan het werk.

In het zorgen voor een plaats waar het goed is, in het verlangen naar gemeenschap en rechtvaardigheid, in het liefhebben, in het geweten, in de kwetsbaarheid, in het verlangen naar geliefd zijn, mogen liefhebben en willen leven en dat doorgeven, in schoonheid, creativiteit en evenwicht, in gebrek aan. Ja in dit alles zie ik omstandigheden die het mogelijk maken en uitnodigingen om te groeien. En wat mogelijk maken? In relatie leven met de schepping, met de mensen, met je dichtste omgeving, met jezelf en met God. God verlangt immers naar ontmoeting en groeien in liefde.

brief aan mijn dochters 7a

  1. Eigen ervaringen

 

ziekte en sterkte

Je weet dat ik van kleins af veel ziek ben geweest. Het niet kunnen meedoen en aan de kant toezien en supporteren heeft me heel anders naar het leven leren kijken. Ik heb veel nagedacht en ook veel gezien.

 

Ik zag nog enkele kinderen aan de kant staan, maar niet omdat ze fysiek niet mee konden doen. Ik mocht ervaren dat ook die kinderen hetzelfde als ieder wensen: gelukkig zijn! Het heeft mijn ogen geopend voor mensen met minder kansen, en ik mag ze graag zien.

 

Toen ik drie maanden weg was van thuis voor mijn gezondheid kwam ik in aanraking met kinderen die geen gelukkige thuis hadden en toch scheen ook voor hen de zon. Mijn eigen verdriet overwon ik door in te zien hoeveel liefde ik wel mocht krijgen. Het is mijn eerste roeping geweest iemand te zijn voor anderen.

 

Door meer rustiger me bezig te moeten houden kreeg ik ook meer aandacht voor de natuur en de levensvragen. Ik mocht meer verwonderd zijn om kleine dingen.

 

Ik werd ziek door mooie dingen: dieren, gras, bomen, bloemen. En ik leerde in mijn ziek zijn dat dieren en zo meer niet slecht waren, maar dat ik er minder tegen kon. Dan zocht ik maar meer die mooie dingen op in boeken. Ik werd verwonderd voor het vele mooie in het leven.

 

Van meter leerde ik om door te zetten. Zo mocht ik groeien en niet verbitterd geraken.

Werd ik als kind gepest, later zou niemand daar nog in slagen want ik zag de zwaktes waarom ze aan het pesten gingen. Ik had met hen te doen.

Ook al was ik twee tot drie maanden per schooljaar afwezig ik werd wel één van de verantwoordelijken in het presidium in het laatste jaar van de middelbare school.

 

Ik mocht met mijn zwaktes uitgroeien tot iemand die veel verantwoordelijkheid kan opnemen, samen met anderen en vooral in overleg. Als volwassene startte ik in de jeugdbeweging, iets wat ik zelf nooit had kunnen meemaken. Samen met mama stichtten we de chiro de Sprokkels en nu mag ik met velen de welzijnsschakel de Spie uitbouwen. Ik heb veel gekrabd op kamp, ik heb veel extra genomen om het aan te kunnen, maar ik stond er.

 

De kracht heb ik altijd uit mijn geloof gehaald: het weten dat ik geliefd ben en iets mag betekenen. Mijn inzet gaat naar wie hulp nodig heeft. En dat is een bewuste keuze. Dat zie ik ook in heel de manier waarop God aanwezig is. Hij is er vooral voor wie Hem nodig heeft.

 

Als ik nu dagen heb waarop ik slechts me kan rustig houden dan verlang ik tot mama of jullie thuis komen. Ik ben vol interesse en mijn vreugde ligt er in jullie bezig te zien. Ik geloof in jullie.

 

brief aan mijn dochters 7b

toevalligheden

Voor mij zijn er te veel toevalligheden dat het niet langer toevalligheden kunnen zijn.

 

Toen ik in ’76 aan de zee moest verblijven en iedere dag bij de dokter moest komen, net daar zag ik in wie ik zou worden. De zon scheen door mijn tranen. Een zon die voor ieder schijnt. Zo ook ervoer ik God die er voor ieder is en mijn tranen droogte.

 

Enkele maanden voor mijn wijding was ik in Zevenkerken. Ik ging alleen wandelen in het bos en bad om duidelijkheid over mijn roeping. Op een open plaats vond ik een groen pareltje. En dacht: “Dank je, ik mag je ontmoeten in de natuur.” Ik keek nog rond me en vond niets. Ik wandelde verder en kwam terug op dezelfde plaats, ik was nog aan het bidden. En daar lag een wit pareltje. Ik dacht: “dank je, ik kan Je vinden in al het zuivere.” Ik keek nog rond me maar zag niets. Ik wandelde verder en kwam terug op hetzelfde punt, nu zag ik pareltjes in alle kleuren. Ik keek nog eens rond en zag een klein kapelletje, net op die plaats. Alsof God met mij in gesprek ging, of toch?

 

De wake op de parochie. We zouden een gebedsmoment houden met als thema het brandend braambos. Ik had een paar mensen gevraagd om te getuigen over hun geloof in die viering. Alles was goed voorbereid. Wel had ik graag wat braamstruiken van in de tuin als decor gezet, en wel in bloei met die mooie witte bloemetjes. Maar er kwamen geen bloemetjes aan. Dan heb ik maar wat hout verzameld en van die achterlichten die kunnen knipperen gekocht…

De wake was deugddoend en ik kwam tevreden langs achter terug thuis. De braambessen stonden vol bloemen… Iemand die getuigd had ging ook naar huis met haar man en zagen boven een knotwilg een prachtige zonsondergang. Dit beeld heeft ze geholpen bij het verwerken van een gemis. En dit alles gebeurde op diezelfde avond. Meer dan toeval.

 

Ik was bij een vrouw die bang was en niet meer boven wilde slapen. Ik heb een goed gesprek gehad en haar aangetoond dat het wankele kastje met lampje beefde bij het voorbijrijden van zware auto’s. Ze vroeg om toch te bidden, in de andere kamer lagen er twee oude boeken. Ik sloeg één open en die viel op een gebed om bevrijding. De boeken bleken van een vorige eigenaar… Ik weet niet wat ik er moet van denken, maar het gebeurde.

 

En zo zijn er nog vele verhalen uit mijn eigen leven die me aan het denken zetten en me overtuigd maken dat Hij ook ons aanspreekt op Zijn manier.

 

brief aan mijn dochters 7c

Er steeds door geraken en durven vertrouwen.

Ik heb veel geleerd door mijn minder kunnen. Het heeft me de ogen geopend en me gemaakt tot wie ik ben. Het heeft me een vertrouwen gegeven dat als ik iets goeds wil doen, ik nooit alleen zal staan. En net als ik eens dacht: nu wordt het moeilijk, kreeg ik vaak uit onverwachte hoek hulp of moed. Zelfs mijn minder kunnen toen ik besefte dat ik te veel afwezig was om les te geven en nadat ik met vreugde een parochie mocht trekken en dit ook moest achterlaten, zelfs dan gingen er deuren voor mij open: Ik mocht de Spie laten groeien. Ik ben nu meer dan content dat ik zo tussen de mensen iets kan, dat ik een beweging van solidariteit mocht helpen opzetten. Het maakt me – in mij minder actief weten dan vroeger – nog meer mens en diaken.

 

Voorgeleefd en doorheen ervaringen.

Ik heb het geluk gehad dat ik mooie mensen heb gekend die mij de weg hebben getoond. Ik dank moeder en vader, ik dank die parochiepriester die ook met de ambulance reed. Ik dank zoveel mooie voorbeelden.

Elke moeilijke ervaring heeft tot nu toe mijn ogen geopend voor de wereld en voor God. Zonder die zou ik een volledig ander mens geworden zijn. Wel heb ik het geluk om nooit verbitterd te worden en in alles het schone te zien.

brief aan mijn dochters8a

8 Zo is God niet volgens mij

 

Hij is geen uitleg voor ons bestaan.

Ik heb God niet nodig voor de gaten te vullen. Ik heb God gisteren, vandaag en morgen nodig. Maar zelfs al denk je over het bestaan. Belangrijker dan uit te leggen hoe alles ontstond is de lijn zien waartoe het leidt. Ik zie evolutie van niet leven naar leven, ik zie evolutie van bestaan naar zelfredzaamheid, ik zie – en dat is bijzonder wonderbaar – een groeiende verantwoordelijkheidszin voor het andere leven. Het gaat zelfs verder dan de eigen soort. Ik zie een groeiende zorg en liefde, ik zie een meeleven. En dus zie ik niet alleen God aan de oorsprong maar ook aan de groei en de bestemming.

En is het ontstaan uitgelegd met theorieën als de bigbang? Alle theorieën zullen hoogstens benaderen maar nooit kunnen vatten. En wat zou de rol zijn van een God als die enkel in gang steekt? Dat zou geen God zijn!

God is er aan mijn oorsprong, maar ook zet Hij me iedere dag opnieuw aan om op te staan en te groeien in verbondenheid.

 

Geen afsmekende.

Natuurlijk mag je vragen en God antwoordt op Zijn manier. Hij geeft me toekomst. Maar God is niet diegene aan wie we maar genoeg moeten zagen om het te krijgen. Alsook geloof ik niet dat Hij er is om aan onze grillen en veroveringen te beantwoorden.

Bidden wordt veel te veel gezien als een vragen en later een danken. Bidden is veel meer dan dat: het is in relatie gaan. Ik sta met Hem op en ga met Hem slapen; of beter gezegd Hij doet dat met mij. Hij geeft me hoop en verlangen, dromen en steun, opent mijn ogen en zet me aan om meer mens te worden. Hij is het die me inzicht geeft en mij uitdaagt; Hij is het vooral die me nabij is en me steeds opnieuw uitzicht geeft, me rust en vrede geeft. Ik hoef niet te offeren als ik Hem maar toelaat in mijn bestaan.

 

brief aan mijn dochters 8b

Geen afwezige.

Denk niet te vlug dat Hij op vakantie of op pensioen is. Hij laat zich kennen in kleine en grote tekenen van hoop. Hij spreekt me aan in die andere mens, Hij wenkt mij in het leven, in alles. Zou ik, moest ik andere talenten gehad hebben, geen ziekte; moest ik in een andere omgeving opgegroeid zijn, zou ik dan gelukkiger geworden zijn? Nee! Het geluk ligt naast de moeilijkheden voor ons. En we scharten er ons merkwaardig genoeg wel door, wat ook op ons afkomt. Vertrouw, je bent nooit alleen!

 

Is ongekend en slechts gekend in getuigenissen en ervaringen en in het leven zelf

Ik schrijf vanaf mijn denken en mijn ervaringen. Ik geloof vanuit wat mij verteld is én wat ik ervaren heb. Zo God kennen is maar een glimp van wie Hij is ontdekken. Ik ken Hem niet, en toch weet ik zeker – doorheen mijn twijfelen – dat Hij alvast zo is als ik vermoed.

Maar ken jij ten volle jezelf? Had jij altijd gedacht om zus of zo te reageren of te denken? Ken jij ten volle de andere? Ik zie mama en jullie graag en het is voor mij een wonder dat ik je steeds opnieuw mag ontdekken en leren kennen. Hoe mooi is het niet om na vele jaren nog te mogen ontdekken en te appreciëren? Zo mag ik ook God binnenlaten en Hem kennen, kennen als in een spiegel. Alleen Hij kent mij ten volle, ik niet Hem.

brief aan mijn dochters 9a

9 Een vermoeden van God

 

Kwetsbaar, teder

Zonder kwetsbaarheid is er geen liefde. Wie zich niet laat raken kan niet leren kennen. Maar die liefde is ook broos als ze genegeerd wordt, als ze niet begrepen wordt. We denken te vlug als we horen over God dat die met geweld zal zorgen dat zijn wil zal gebeuren. Zijn wil gaat over geweld en breekbaarheid heen. Daarin ligt juist zijn machtig zijn: uiteindelijk…

Als God liefde is dan kan Hij niet anders dan ook loslaten en vertrouwen.

 

Empathie

Meeleven, zo zich kunnen inleven dat je niet enkel begrijpt maar ook voelt.

Ik geloof dat God zo is. Een herder die ruikt naar zijn schapen. Iemand die nabij is. Iemand die je meer dan begrijpt, bij wie je steeds terecht kunt. Hij kent ook je kleine kanten en aanvaard je toch: omdat Hij graag ziet.

 

Rechtvaardig, neerdalen

Ik denk dat God vooral aanwezig is in de kleine mens en in de mens die oog heeft voor de kleine mens.

We hebben allemaal een geweten en voelen wel aan dat het beter is voor elkaar te zorgen en een ander geen kwaad te doen. De wetten zijn er alleen nodig voor buitensporig is, voor de mens die zich minder kan inleven in een ander. Dat gevoel van rechtvaardigheid dat groeiende is – voorbeelden zijn er genoeg en zal ik hierna opsommen – kan slechts doordat iemand ons daartoe aanzet.

Voorbeelden: emancipatie, afschaffen slavernij, groeiend besef van dierenleed, rechtbanken in plaats van recht in eigen handen, humanitaire hulp ook voor andere volkeren, enz…

Ik zie dus een God die neerdaalt en ons oproept om recht te doen. En uiteindelijk zal recht geschieden: de rijke moet ook alles afgeven, de machtige wordt ook hulpbehoevend en er is een geweten dat knagen kan…

En er komt een tijd waarin we zullen erkennen dat alle leven dierbaar is. Zo zullen we nog mogen groeien in rechtvaardigheid!

 

brief aan mijn dochters 9b

Schoonheid, verstaanbaar

God maakt zijn schepping deels verstaanbaar zonder de verwondering weg te nemen. We mogen leven in zekerheid en mogen ons bestaan tot op zekere hoogte begrijpen. We krijgen de macht om het leven zo te verstaan dat we geneesmiddelen en hulpmiddelen kunnen maken. We mogen tegelijk ook altijd getroffen worden door het schone in het leven.

Hij heeft het leven schoonheid en regelmatigheid gegeven zodat we ons thuis kunnen voelen.

 

Ongekend gekend

Hij blijft een mysterie. Hoe kunnen wij begrijpen dan liefde zo groot kan zijn dat het zich wegcijfert en net daardoor zo machtig wordt? Hij is de gekende voor wie zijn hart opent en blijft tegelijk de altijd ongekende. Geen bewijzen zwart op wit, wel voor mij sterke aanwijzingen, meer nog: in mijn leven speelt Hij een grote rol: omdat Hij mag.

 

Aanzetten tot toen en nu

Het is geen God die boven alles blijft. Hij zet mensen in beweging, toen en ook vandaag. Spijtig genoeg is het zo gemakkelijk om zo verkeerd Hem te interpreteren dat “handelen naar het geloof”  net het andere kan kiezen dan waarvoor Hij staat. Denk aan racisme en wapendracht, denk aan de oorlogen in naam van… Dit zou ons geloof kunnen doen afzweren, maar dan hebben we de relatie met Hem niet ervaren. Hij zet me iedere dag aan met mijn geloof, mijn verstand, met mijn geweten, met mijn liefhebben en mijn afkeer van onrecht en geweld, met alles wat ik mag zijn om in relatie met Hem te groeien in mijn relaties met medemensen en heel de schepping.

brief aan mijn dochters 9c

In de afdaling in het kwetsbare

Zo is God kwetsbaar dat Hij toelaat dat we zeggen dat Hij niet bestaat. Zo kwetsbaar wil Hij worden omdat Hij ons die vrijheid in liefde gunt.

Tegelijk merk ik de veerkracht van vele kwetsbare mensen dat ik me afvraag: waar halen ze die kracht? Ik weet dat velen blijven hopen, blijven geloven, blijven streven. Is dat niet God die in en met ons op weg blijft?

Met geweldloos verzet hebben groepen mensen veel bereikt. Ze hebben geschiedenis geschreven. Zo God ook zo niet geschiedenis schrijven?

 

Aanklacht en uitnodiging tot bekering en tot vergeven

Hij doet ons inzien zodat we ons kunnen herpakken. En zo leert Hij ook ons om anderen weer nieuwe kansen te geven.

 

Leven na de dood:

Iets dat kan en waarvan ik het niet echt weet. Ik geloof maar vind dit leven al een heel geschenk. Het is aan Hem of er leven is na de dood.

Maar hoe komt het dat we zo gemakkelijk wondere dingen van techniek aanvaarden en zo moeilijk durven vertrouwen op een gegeven woord? Als je de vooruitgang van de wetenschap beziet lijkt dit even hocus pocus en dat zeggen we volmondig: Ja, het zal wel zo zijn!

Als mijn artikel in de cloud geraakt en overal kan opgeschept worden; als uit één cel de mens een orgaan kan laten groeien, dan staan we te weinig stil bij de mogelijkheden die ons gegeven worden.

Hoe het leven zal zijn? En indien het er is: dan is het een geschenk op een geschenk.

brief aan mijn dochters 10a

10 consequenties als God er is

 

De schepping en het leven beschermen en eren

We worden er naar getrokken op te komen voor: dan is het ook onze plicht dat te doen! De cadeau die we zomaar ontvangen hebben mogen we in ere houden. Niet enkel ons leven maakt deel uit van dit geschenk, maar het hele leven. Wij zouden niets zijn zonder het andere en de andere, daarom moeten we er ook van houden en het beschermen en bewonderen.

 

Wat in de schepping ligt nastreven

“Servival of the fittest” betekent niet dat de sterkste overwint, wel diegene die zich het best kan aanpassen. Dat betekent dat ieder een speler is in het geheel, dat er gestreefd wordt  naar een harmonie en een zich steeds herstellende harmonie. God maakt vooral de mens sterk in het zich aanpassen die moeilijkheden moet trotseren. Hij komt dus op voor de kleine, de zwakke die moeite doet. Hou dus op met de sterkste te willen zijn, wees solidair met de zwakste, want die toont meer dan aanpassingsvermogen.

 

In de schepping ligt ook de drang om zorg te dragen, om het kleine te verdedigen en om op de best mogelijke manier te zorgen voor een nageslacht en voor later. God wil ons dus laten zorg dragen en zeker niet enkel voor zichzelf: We moeten opkomen voor een betere wereld later en voor de zwaksten vandaag. Dit opkomen voor een menselijkere samenleving en voor de natuur is voor ons dus niet enkel een opdracht, maar een groot deel van de reden van ons bestaan: zorgen voor wat buiten ons ligt, desnoods door onszelf te geven omwille van.

 

brief aan mijn dochters 10b

Danken en eren

We kunnen niet genoeg dankbaar zijn en Hem eren. Ons optimisme mag een danken zijn om ons leven. Als ik dit alles zie dan is die God zo machtig schoon dat Hij dit alles met ons voor heeft. Dank Hem dus meer dan dagelijks, betrek Hem in alles van je leven.

 

In relatie gaan

Niets kan op zich bestaan. Zo ervaar ik ook God die niets anders wil dan in relatie gaan. En dat is de kern van mijn geloof: Dat Hij ons uitnodigt dat wij deel mogen uitmaken van Zijn mysterie. Dus niet enkel dat Hij in ons leven mag binnenkomen en met ons op weg mag gaan! Dat doet Hij, ook als wij Hem weigeren. Maar dat we geroepen worden om ons geliefd te weten en Hem lief te hebben. Geloven zijn geen stellingen om het leven te begrijpen, het is een op weg willen gaan met Hem, wetende dat Hij dit met ons doet.

Mijn opstaan en mijn slapen gaan draag ik aan Hem op. Mijn problemen leg ik Hem voor. Mijn vreugdes en mijn verdriet, daar is Hij meer dan getuige van. Mijn ontmoetingen met mensen zijn tegelijk met Hem. Mijn verwondering in de natuur en in de samenleving zijn in verbondenheid met Hem.

 

Zoals Hem vergeven, liefhebben

Zoals ik Hem ervaren mag in alles, in heel de wegwijzing van het leven: zo mag ik ook een beetje worden. Geeft Hij mij nieuwe kansen: zo mag ook ik die geven. Heeft Hij lief: zo mag ik ook van liefde vervuld worden voor ieder en alles.

 

brief aan mijn dochters 11a

11 Taken van de mens

 

Leren ontvangen

We konden het als kind tot we leerden grijpen. Ons leven lang mogen we het opnieuw leren. Leren ontvangen zonder terug te moeten geven. Het is een nederige dankbare houding. Het is afstand leren doen van je ik en zo groeien in wie je mag zijn.

 

Leren in handen nemen

Het is verantwoordelijkheid dragen. Het is opkomen voor alles en ieder zonder grootheidswaanzin. Het is in het hier en nu, in jouw omgeving, recht doen en zorg dragen.

 

Leren delen

Het is tevreden leren zijn en zot content dat je mag delen. Het is verbondenheid opzoeken. Het is vrijgevigheid. Het is antwoorden op de roep van gerechtigheid en die overstijgen door in liefde te willen samen zijn.

 

Leren uit handen geven

Het is afgeven en vertrouwen. Ieder mens moet dit leren. Daarvoor moet je ferm kunnen relativeren. Dat is in relatie met het leven en met God vertrouwen en loslaten. Zonder angst, zonder verlies aan eigenwaardigheid toevertrouwen.

 

Zorg dragen omdat we verantwoordelijkheid hebben voor het geheel en voor iemand of iets

Verlies je niet in grote idealen die je alleen maar een fantast maken en je niet aanzetten om concreet iets te doen. Maar laat ook die grote dromen niet los en begin daar waar je bent iemand te zijn. Ik wil opkomen voor het geheel en vertaal dit in het hier en nu, en vaak in kleine dingen.

brief aan mijn dochters 11b

Liefhebben

Dat is het sleutelwoord om te leven. Ik heb het niet over een relatie van een koppel maar over een manier van leven met ieder en alles om je heen. Het gaat verder dan voorkeuren en prikkels. Het is een eerste woord en een antwoord op alles. Heb ook het gebrekkige lief.

 

Eenvoud, nederigheid, dienstbaarheid

In echte eenvoud wordt je groot. Nederigheid en geen minderwaardigheidscomplex zet je in relatie. Dienstbaarheid is meer dan iets doen, het is zelfs toelaten dat je gedaan wordt. Denk hierbij aan de manier waarop een hulpbehoevende mens hulp aanvaarden kan. Als je lastig bent en niet aanvaard dan wordt het voor diegene die je verzorgd een lastige klus. Zelfs daarin kun je jouw dienstverlener van dienst zijn.

Deze drie houdingen respecteren de andere en laten die ook groeien in hopelijk ook eenvoudig, nederig en dienstbaar worden. Deze drie houdingen verknechten je niet maar helpen om waardiger en groter in het leven te staan.

 

Vreugde, verwondering

Vreugde delen en brengen is een opdracht, alsook de vreugde – veelal in kleine zaken – te mogen ontdekken. Het is een anders in de wereld staan dan een voortdurend kijken naar wat niet is. Het is een taak om vreugde te brengen. Zo ook is met verwondering leven heel belangrijk. Het doet je met open vizier kijken, het doet je lichtpuntjes zien en niet verbitterd geraken. Het maakt je een dankbaar mens niet opgesloten in zichzelf maar uitkijkend naar het leven.

brief aan mijn dochters 11c

Rechtvaardigheid

We worden geroepen om voor ieder en alles een beter bestaan mogelijk te maken. Privileges en uitsluiting moeten we weg bannen. Maar: het is niet ieder gelijk, wel gelijkwaardig. En de mens met minder kansen verdienen een boontje zodat ze evenwaardig kunnen worden.

Onrecht aanvoelen is je kunnen inleven in de situatie van anderen en met hen zorgen dat het onrecht ongedaan wordt. Wij kunnen niet alles maar dat mag geen excuus zijn om niets te doen.

 

Steeds opnieuw bekering

Het vraagt van ons een steeds op weg zijn met een steeds opnieuw ons heroriënteren en herpakken. Dat is bekering: je zwakheden aanvaarden maar met die zwakheden proberen toch de weg te gaan die het edelste is.

Bekering als gelovige is steeds opnieuw die God met zijn droom voor ogen houden en zo leven dat je na falen steeds opnieuw diezelfde droom poogt waar te maken.

 

Mildheid en vergeving

Geen enkel mens is perfect. Ieder heeft nood aan nieuwe kansen. In het geven van nieuwe kansen kun je ook jezelf laten open bloeien omdat je deel wordt van een blijde boodschap.

 

brief aan mijn dochters 11d

Danken

Als zoveel is gegeven mogen we niet nalaten te danken. Of is alles zomaar vanzelfsprekend? Te veel mensen denken dat ze iets zelf bereikt hebben. Ten eerste: je hebt er de mogelijkheden, talenten en omgeving gekregen. Ten tweede: Je hebt het nooit zonder anderen gedaan, altijd zijn er relaties die zorgen dat je er geraakt. Ten derde: het leven heb je nooit zelf verdient. Je verdient het zeker maar het is gegeven!

 

In relatie gaan

Merk op: Dat is veel ruimer dan een één-één relatie. In het groeien van harmonie, desnoods na een schrikken of misverstand, bloeien we als mens meer open. Zoveel mensen zie ik die er naar verlangen om eens tussen de mensen te mogen zijn.

 

Vertrouwen

Zonder vertrouwen is er geen leven mogelijk. Hopen en vertrouwen maken deel uit van ons leven. Meer nog: ze laten toe om op weg te gaan, om te leven met perspectief. Het zijn geen zoethoutjes, maar levensnoodzakelijk in ons ingebakken om het leven te kunnen gaan en om in relatie te kunnen treden.

 

brief aan mijn dochters 12a

12 En waarom die God uit de Bijbel?

 

Inleiding:

Denk niet na zoveel bladzijden begint hij over zijn geloof te spreken. Ik heb het alle vorige bladzijden al gedaan. Leek het te concreet of te normaal? Zo is God ten volle in het concrete en het normale: alles komt immers van Hem. Heel de schepping getuigt en wij dus ook, gewild of niet. Dat geloof is in mij gevoed door: mijn opvoeding, mijn geconfronteerd zijn met de Bijbel, mijn ervaringen, voorbeelden en daarbij mijn denken over het leven. De Bijbel speelt zoals je weet ook een grote rol naast  die andere voedingsbronnen. Ik lees er heel vaak in.

Zoals ik bladzijden lang mijn gedachten vanuit mijn ervaringen en mijn redeneren heb opgeschreven, zoals mijn getuigenis geënt is op mijn leven, zo hebben vele generaties God ontmoet in hun leven en daarvan ook getuigenis afgelegd. Als je over God spreekt moet het bijna via beeldende taal of via verstaanbare omwegen gebeuren, tenzij je uitdrukkelijk zegt dat God je aanspreekt. Dit getuigen is altijd een interpretatie in de eigen tijdsgeest en kan altijd mis begrepen worden.

Ik durf te zeggen dat God me al vaak aangesproken en mij geraakt heeft, en tegelijk zeg ik dat ik God nooit letterlijk gehoord heeft. Dit aanvoelen en horen is echt, maar zo anders dat we steeds in vergelijkingen moeten spreken.

Ik zou bladzijden kunnen schrijven maar hou het beperkt om de grootste accenten te kunnen meegeven.

 

Ik start niet vanuit een mens die niet voldoet, maar vanuit een God die uitnodigt om te voldoen.

En dat is Bijbels: We zitten niet met een godsbeeld waarin we moeten smeken en god goed stemmen om te kunnen overleven. Geen magie, geen voodoo, geen offers maar wel een God die zich het lot van concrete mensen aantrekt. Ook al zijn we niet volmaakt, toch geeft die God om ons. Vanuit de onvolmaaktheid worden we uitgenodigd om te groeien. En Hij trekt het lot van mensen aan. Het eerste woord is ons leven gegeven, slechts een tweede woord is de vraag om te leven in harmonie, in liefde en rechtvaardigheid.

brief aan mijn dochters 12b

In de oude verhalen: Het oude testament:

 

Een God die op weg gaat met de berooide

Tegen alle macht in gaat God de weg kiezen van de zwakke, de uitgebuite, de landloze. Hij kiest voor de herder zonder land, voor de slaaf, voor de arme. Het is geen godsdienst van de machtige. Hij daalt neer. Hij is bevrijdend nabij. Vele generaties ervoeren God in de moeilijkste momenten van het bestaan. Abraham had geen thuis, Jacob werd gered van de honger, Jozef die verkocht werd redde zijn volk, Mozes gered van de dood mocht op weg gaan naar verlossing, enkele vrouwen brengen door hun vertrouwen verlossing, een God die ballingen weer thuis brengt en ga zo maar door. Altijd is het ook een godsdienst die waarschuwt voor macht en egoïsme. De vele profeten roepen steeds op voor gerechtigheid en voor zorg voor de minste.

 

Een God die in de mensengeschiedenis ervaren wordt en op weg gaat.

Het zijn concrete verhalen van mensen die ervaren dat ze verder kunnen over alle moeilijkheden heen. Het is geen theorie. Die verhalen zijn soms wel groter gemaakt of zitten vol symboliek maar gaan over mensen die ook in de fout gaan en nog echt zijn. Doorheen het leven worden ze getroffen door Gods goedheid.

 

Oproep tot gerechtigheid en liefde

Hoe meer ik het oude testament lees, hoe meer ik getroffen wordt door de diepmenselijke oproepen om recht te doen en mededogen te hebben. Zelfs in die mensengeschiedenis van oorlog en verraad, van wreedheden komt steeds die toon van opkomen voor recht en zorg voor de naaste naar boven. God kan er niet gediend worden als je ook niet de mens dient.

 

brief aan mijn dochters 12c

Een vergevende, geduldige God

De God die ervaren wordt is wel een zeer geduldige God die steeds opnieuw de weg gaat met zijn weerbarstig volk. Zwarte bladzijden mensengeschiedenis doen die God het niet opgeven.

 

Een liefde over alle volkeren

Het is een misvatting dat in het oude testament dat er enkel maar gezorgd wordt voor het eigen volk. Zo dikwijls zie je al zo lang geleden dat die boodschap voor ieder is, met aandacht voor de vreemdeling. Zo vaak zie ik het verwijt en de terechtwijzing tegen een staatsgodsdienst al in die oude teksten staan.

 

Het bidden in een relatie: de psalmen

Je weet dat dit mijn dada is. Ik zal je vertellen waarom: God zie ik als Iemand die niet enkel in beweging zet maar ook meegaat, confronteert en bemoedigt. Bidden is niet langer vragen en danken, het wordt een in relatie gaan. God mag ik aanspreken met alles wat ik heb, met al mijn gevoelens, met alles wat in me leeft. En tegelijk wordt ik in de psalmen getrokken om die persoonlijke relatie ook in een breder perspectief te zien. Het wordt niet enkel een bidden tot God, maar tegelijk een betrokken zijn met anderen. Ik mag me laten raken en me laten aanspreken en tegelijk mag ik zelf aanspreken. Voortdurend is mijn dag gevuld met korte linkjes, met korte gedachten en gebeden. Het doet me anders kijken naar het leven, naar medemensen, naar heel de schepping, naar God.

En zelfs in het harde bestaan mag ik waarheid, liefde, recht ervaren. Ik mag ook mijn ogen niet sluiten voor de hardheid, voor de moeilijkheden. Ik mag niet zwevend leven in een eigen gemaakt wereldje. De psalmen brengen me ook telkens terug.

 

brief aan mijn dochters 12d

In de figuur van Jezus:

 

De relatie met de Vader

Is dit niet prachtig: Die ongekende mag ik samen met Jezus abba, papaatje noemen. Die relatie daarstraks nog besproken in er één van genegenheid en nabijheid. Nooit nog ben je alleen. Met alles wat in je leeft kun je bij Hem terecht. Hij wil gemeenschap, één volk, één schepping, liefde over alle grenzen heen, universeel en tegelijk heel persoonlijk. Die God is zo anders, Hij maakt zich klein, daalt neer. Over die God sprak Jezus, van die God was Hij vervuld.

 

Hem herkennen in de minste

“Wat je aan de minste der mijnen hebt gedaan dat heb je aan Mij gedaan.” In ieder mens hoe gebroken, hoe vervormd ook, hoe zwak of hoe slecht ook, mag ik Hem herkennen. Iedereen is een broer, een zus van me. En in iedereen mag ik ook iets goeds ontdekken. In iedereen mag ik ook de oproep herkennen te groeien naar verbondenheid.

Altijd opnieuw ontdek ik die mildheid.

 

Bezoeken en bevrijden is Blijde Boodschap brengen.

Jezus heeft overal waar hij kwam mensen bezocht en bevrijd. Wat weten we daarnaast van hem? Dat Hij vertelde over Zijn Vader, hoop bracht en zelf tijd nam om te bidden. Dat Hij gestorven is en dat velen getuigden dat Hij leeft.

Dat was zijn blijde boodschap: mensen bezoeken en bevrijden.

Niemand werd uitgesloten: de overspelige niet, de zondaar niet, de tollenaar niet, de zieke niet, zelfs niet de melaatse, de vreemdeling niet, niemand. Het oog van de mensen was ondergeschikt aan zijn werkelijk ieder nabij willen zijn. Hij bevrijdde: gaf vergiffenis, genas de zieke opdat die zelf weer voor zich kom opkomen. Hij bracht hoop aan mensen zonder hoop.

Is alles zo gebeurd? Er zitten alvast beeldende verhalen in. Feit is dat zoveel mensen door Hem weer verder konden.

brief aan mijn dochters 12e

Niet meeheulen met geweld en macht, ook er niet voor vluchten, consequent leven

Opeen geweldloze manier opkomen voor waarheid. Niet zwichten voor gemak of voordeel. Consequent die boodschap van gerechtigheid en naastenliefde brengen, consequent God aanwezig brengen als een nabije. Daardoor werd Hij ook veroordeeld tot het kruis. En dan nog niet zwichten maar blijvend geloven. Zich zo geven tot zelfs op het laatste.

 

Een lijdende God.

Ik zie er een God die meelijd en die met de lijdende mens mee op weg gaat en bevrijding brengt. Verrijzenis is nog geen bestraffing van het kwaad, maar wel het kwaad ongedaan maken, het verhaal verder laten gaan. In de lijdende mens toekomst zien. Het kruis is niet langer een teken van dood maar van hoop en opstanding geworden. Het verhaal gaat niet zomaar verder, wordt niet weer opgenomen om weer afgenomen te worden, het is anders: bevrijdender.

 

Jezus heeft die God ten volle geopenbaard.

kenbaar gemaakt. Zijn leven vertaalt wie God is. Daarom mag Hij een meer dan voorbeeld zijn, daarom noemen we Hem Zoon. Hij maakt God concreet als de scheppende en bevrijdende. In die geest mogen wij ook gemeenschap vormen.

 

Je mag me altijd iets vragen.

Over wat ik geloof van wat in de Bijbel staat mag je me altijd vragen stellen. Weet dat alles geschreven is door mensen die overtuigd zijn over hun godservaring en dit beeldend, gelovig en getuigend hebben neergeschreven. Ze zijn zoals elk van ons kinderen van hun tijd en zo moet ook alles min of meer gekaderd zijn. Maar dat betekent niet dat wat ze getuigen daarom niet echt zou zijn.

 

brief aan mijn dochters 13a

13. Wat dit dan voor mij betekent.

In mijn minder kunnen

Mijn beperkt zijn heeft me doen open bloeien. Het heeft niet alleen mijn ogen geopend maar tegelijk mij gevormd. Mijn doordoen tegen alles in heeft mij gesterkt. Mijn verplichte aandacht voor levensvragen hebben mij gesterkt. Ik besef dat ik het niet kan maar gedreven ben en gesterkt door Hem. Zo kan ik iemand zijn!

Door minder te kunnen ben ik ook met een groep mensen gestart met aandacht voor mensen met minder kansen. Anders ging ik met veel andere dingen bezig geweest zijn en had ik die kans niet gehad.

Met mijn vele talenten

Ik ben me bewust dat ik naast mijn beperkingen veel gekregen heb.

Hoe ging het met me zijn met al die jaren veel afwezig te zijn mocht ik minder intelligent geweest zijn? Hoe zou ik mensen verzameld kunnen hebben mocht ik niet sociaal geweest zijn? Hoe zou ik denken mocht ik minder creatief geweest zijn? Hoe zou ik de vreugde ontdekt hebben met minder kansen? Ik heb enorm veel gekregen! Dat is niet stoefen, integendeel dat is voor mij een opdracht ze te gebruiken en dienstbaar te zijn.

Diaken

Eigenlijk ben ik heel mijn leven in die richting gegroeid. Ook al zei ik jaren na mijn onafgewerkte priesterstudies het nooit te willen worden. Ik ben meer bereikbaar voor de mensen en kan gemakkelijker verwijzen naar God. Daarin voel ik me gelukkig als diaken.

Geen priester

Nu zou ik nooit nog priester willen worden. Als ik het woord priester begrijp in zijn oorspronkelijke vorm als bemiddelaar, als iemand die met rituelen en offers God aanwezig brengt of goed stemt dan zeker niet. God zelf daalt af en is er altijd. Gelukkig betekent het woord priester vandaag hopelijk iets anders, maar toch: ik heb alvast niet het verlangen dit te worden. Jezus zelf werd ook niet geboren uit de stam van de priesters. En zijn apostelen waren gewone heel verschillende mensen. Dienaar zijn is me genoeg. In tegendeel ik wil in ieder mens de dienaar naar boven zien komen.

En wat betekent het priesterschap van het volk anders dan dat ieder, hoe gebroken ook, geroepen is om in zijn/haar eigen situatie met God in relatie te gaan en God aanwezig te brengen in zijn/haar manier van leven.

Mens

Niet meer en niet min. Verbonden met wat me omringd en waar ik mag bij zijn. Verbonden met diegene die mij op weg zet op zijn vele manieren.

brief aan de dochters 13b

Vader en echtgenoot

Ik hou enorm van jullie en net in dat concrete, die eerste kring van verbondenheid mag ik mens zijn en worden. Vergeef me als ik eens tekort schiet en ga met me mee op weg. Jouw weg en een beetje ook die van mij, in vrijheid en elkaar sterkend in ons anders zijn.

Maar een mens wordt ook steeds geroepen om meer dan enkel maar in die kleine kring te zijn. Daarom is er de aandacht voor de anderen, niet theoretisch, maar heel concreet. Sluit je nooit op in een kleine cocon, zoek een veilig nest om van daaruit anderen te ontmoeten.

 

Vriend

Er zijn vrienden en vrienden. Maar ik poog met vele mensen even op weg te gaan. Loslaten hoort er ook bij omdat er steeds opnieuw weer andere mensen zijn die het verdienen om mijn aandacht en vriendschap te krijgen. Echte vrienden zijn mensen op wie je kunt rekenen, met wie je steeds van gedachten kunt wisselen, met wie je lief en leed delen kan.

 

 

In de natuur

De schoonheid van de natuur intrigeert me, hoewel ik voor veel allergisch ben en moet opletten. De natuur met de planten en dieren verdient meer aandacht dan we er aan geven. Ze zijn uiteindelijk ook broers en zussen.

 

 

 

Ik heb die brief aan jullie geschreven in de hoop van gedachten te kunnen uitwisselen, naar jullie te kunnen luisteren en tegelijk te hopen dat je mijn vreugde delen mag. Misschien is het te lang, ik heb het nog wat kort gehouden, want ik heb je nog veel meer te zeggen. Misschien is het te moeilijk of te weinig uitgeschreven. Ik heb alvast een poging gedaan. God maakt een heel deel uit van mijn leven, die blijde boodschap wilde ik je alsnog expliciet meegeven.

 

Het ga je goed wie je ook wordt en weet dat je altijd bij me terecht kunt.

 

Papa.

 

 

Bidden 3, de onderlaag, muziek.

bidden31

Als we aan kinderen vertellen wat bidden is dan zeggen we meestal:

Een gebedje lezen, spreken tot God, God zoeken, lichaamstaal en de juiste sfeer.

Daarbij gaan we dikwijls gebedshoudingen aanleren en vertellen dat je de juiste sfeer moet hebben.

Die vijf antwoorden zijn mijn onderlaag, waarop het hele schema gebouwd is. Ze zijn niet de belangrijkste elementen, maar wel vaak de aanzet.

De juiste sfeer, de juiste muziek?

Welke melodie, welke tekst treft je? Bij welke muziek kom jij tot rust, tot gebed? Er is sfeermuziek, kerkmuziek, en veel meer. Tekst blijft beter kleven met een melodie.

Het gaat om herkenning, emotie. Muziek wordt vaak gebruikt omdat stilte voor veel mensen moeilijker is.

De juiste sfeer kun je ook krijgen door je gebedsruimte zo in te kleden dat je je er knus in voelt, dat je gemakkelijker tot gebed komt. Je kan een hoekje bouwen, als het ware een nestje. Je kan ook je ruimte, je kerk uitkiezen. Gebouwen en inkleding hangen af van jouw godsbeeld. Hoge gebouwen wijzen naar boven, glasramen laten licht spelen, vensters met daarachter groen geven weer een heel ander godsbeeld.

Sommigen voelen zich beter met een bron, met een kaars, met een ikoon, een gong, een beeld en ga zo maar door. Anderen hebben een hekel aan iets…

De juiste sfeer kan je helpen om tot gebed te komen.

Zo is kunst ook een heel belangrijke poort tot gebed. Alweer is dat heel persoonlijk.

Zorg voor die sfeer waar je goed bij voelt en durf eens te veranderen. Een andere kijk opent weer andere mogelijkheden.

 

Bidden 3, de onderlaag, lichaamstaal.

bidden31

Als we aan kinderen vertellen wat bidden is dan zeggen we meestal:

Een gebedje lezen, spreken tot God, God zoeken en lichaamstaal.

Daarbij gaan we dikwijls gebedshoudingen aanleren en vertellen dat je de juiste sfeer moet hebben.

Die vijf antwoorden zijn mijn onderlaag, waarop het hele schema gebouwd is. Ze zijn niet de belangrijkste elementen, maar wel vaak de aanzet.

Lichaamstaal:

Bepaalde houdingen roepen een gevoel, een manier van zijn op.

  • Zich klein maken doet je opkijken
  • Je handen open leggen doet je ontvangen
  • Als groep rechtstaan vergroot de paraatheid
  • Je handen omhoog heffen doen je verlangen naar ontmoeting met wie/wat je te boven gaat
  • Een rustige houding helpt je bij jezelf te komen en te luisteren
  • Een hand geven verhoogd de verbondenheid
  • Dansen zwiept je vreugde op
  • en zo verder…

Lichaamstaal is dus van je lichaam een symbool maken, je gedachten ondersteunen door je houding. Zo zoek je de juiste emotie en het passende gebed, zo zoek je rust en evenwicht. En ook heel belangrijk het is een uitdrukken voor elkaar en een verhogen van de groepssfeer en verbondenheid.

Het is een vrede zoeken in jezelf en met de anderen. Lichaamstaal is zowel belangrijk als je alleen bidt of met anderen samen. Het is een wegnemen van stoorzenders door je te focussen geholpen door je manier van staan, zitten of liggen.

Naast die lichaamshouding heb je ook je uitdrukken door symbolische handelingen.

Vaste handelingen (en woorden) versterken opnieuw het gebeuren. Let hier wel bij op dat handelingen en woorden niet vervreemden. Je moet ze kunnen begrijpen anders worden het gewoontes zonder betekenis of erger nog worden ze symbool van vervlogen tijden en een bepaalde manier van denken waartegen je je kan afzetten.

Het is dus goed om lichaamstaal en symbolische handelingen ten gepaste tijde te duiden en er creatief mee om te gaan. Ze mogen niet verstarren en niet opgelegd worden “omdat het zo hoort”.

Creatief zoeken en herontdekken zijn dus beide nodig. Gooi niet zomaar een houding of handeling weg omdat je er zelf je niet in vindt. Je kan ook er in groeien. Anderzijds zoek voor jezelf de voor jouw beste houdingen en blijf niet bij één vorm van lichaamstaal.

 

“Onze Vader” voor mij

Onze Vader,

jouw en mijn,

en ook van hen,

en zeker van de minste,

Onze Vader,

Jij die bent waar het hemels is,

ook in het kwetsbare en het gebrokene,

Jouw Naam

moge in liefde genoemd worden en gedaan:

“Jij die er bent” en “Jij die er zal zijn”.

 

Jouw rijk kome,

Jouw rijk van Vrede, van Liefde en van Gerechtigheid.

En niet die van mij!

Jouw wil zal gebeuren,

en geen enkele andere,

hier en nu,

en over tijd en plaats heen.

 

Geef ons elke dag wat we nodig hebben

– zoals ook wij bereid mogen zijn om te delen –

 

En vergeef ons

ons stuk maken,

onze weigering

en onze nalatigheid,

– zoals ook wij vergeven die mens die ons misdaan heeft –

 

En maak ons sterk

zodat we staande blijven

in de beproeving en de bekoring.

 

En verlos ons van het kwade,

in ons en rondom ons.

 

Zo is het en zo mag het zijn!

42 werken van barmhartigheid.

Ik vind dat we de lijst van werken van barmhartigheid moeten uitbreiden. We leven immers in een geëvolueerde wereld met eigen noden en inzichten. Vandaar mijn poging. Ik zal bij ieder werk een psalm gebruiken, ze zijn terug te vinden onder “gepsalm”. Als het af is komt er ook een uitgebreid boekje onder “andere”. Nu is er al een dunner boekje op de blog te vinden eveneens onder “andere”.

 

De hongerigen spijzen

De dorstigen laven

De naakten kleden

De vreemdelingen herbergen

De zieken verzorgen

De gevangenen bezoeken

De doden begraven

 

De onwetenden onderrichten

In moeilijkheden goede raad geven

De bedroefden troosten

De zondaars vermanen

Het onrecht geduldig lijden

Beledigingen vergeven

Voor de levenden en overledenen bidden

 

Luisteren naar de medemens.

Emoties van anderen in mildheid toelaten.

Het anders zijn in liefde aanvaarden.

De eenzame opzoeken.

Lijden verzachten.

Mensen vervoer aanbieden.

Boodschappen en verrichtingen voor iemand doen.

 

Iemand in zijn waarde bevestigen.

Zinvolheid geven aan een bestaan.

Angst wegnemen.

Anderen aan elkaar geven.

Neerdalen in de eenvoud en het leven van anderen delen.

Anderen oprichten tot zelfstandigheid.

De andere de mogelijkheden geven om iets op te bouwen om beter te leven.

 

Zorg dragen voor de natuur en de omgeving omwille van de andere.

IJveren voor rechtvaardigheid omwille van de andere.

Anderen aanzetten tot barmhartigheid.

Ordenen en aanreiken opdat anderen gemakkelijker vinden.

Tegen alles in medestander blijven.

Blijven hopen desnoods in hun plaats en dit ook uitdragen.

Waken en paraat staan.

 

Geduldig en mild in het leven staan.

Doen relativeren en humor binnenbrengen.

Hulp aanvaarden in dankbaarheid.

Wijzen op schoonheid.

Je laten vullen door Gods liefde en die mogen delen.

Duiden en vertalen.

De vreugde van het geloof doorgeven.

 

Bidden 3, de onderlaag, God zoeken.

 

bidden31

Als we aan kinderen vertellen wat bidden is dan zeggen we meestal:

Een gebedje lezen, spreken tot God, en God zoeken.

Daarbij gaan we dikwijls gebedshoudingen aanleren en vertellen dat je de juiste sfeer moet hebben.

 

Die vijf antwoorden zijn mijn onderlaag, waarop het hele schema gebouwd is. Ze zijn niet de belangrijkste elementen, maar wel vaak de aanzet.

 

Midden onderaan: God zoeken

 

Elke gelovige is een Godzoeker en niemand heeft ten volle gevonden.

Van de mensen die het helemaal gevonden hebben ben ik bang. Wij zijn altijd onderweg.

 

Ik zal de vier woordjes die passen in dit kader beter duiden dan in de twee vorige…

 

Welke gebedshouding (in het rood)?

Zoekend

Dit houdt ook in : twijfelen, klungelen; en mogen proberen.

Twijfelen en klungelen: Zoeken is altijd met vallen en opstaan. Dit betekent niet dat God er niet is, maar dat je met momenten geen aansluiting vindt. Mensen die dagelijks bidden maken ook niet dagelijks mee dat hun gebed een waw-gevoel geeft. Je leeft van die zeldzame pareltjes en zoekt je leven verder. Bidden is niet enkel een gevoel.

Zoeken kan het volgende inhouden:

“niet ophouden om te vinden”: volhouden

“soms eens rusteloos”

“slapeloos”

“niet vindend”

Het is ook mogen proberen: Mogen zoeken naar je eigen manier van bidden. Experimenteren.

 

Als bidden een relatie is ( in vergelijking met die onder mensen)

dan is het een zoeken naar elkaar.

Het is fout te denken dat de mens in de eerste plaats zoekt.

De redenering van de mens die tot bewust zijn komt en ontdekt dat er meer is, dat er een God is

is slechts een tweede stap. God heeft ons die talenten en inzichten gegeven om op zoek te gaan naar Hem.

 

 

Welk aspect van geloven vind je er in terug (in het vetjes)?

verlangend! De mens die zoekt verlangt:

verlangt niet enkel om te ontmoeten maar ook om zin te vinden.

 

Welke concreet gebed past hierbij?

worstelen

Zoeken doen we heel ons leven. En de ene dag vinden we meer dan de andere. En andere dagen zitten we weer eens diep…

 

Bidden 3, de onderlaag, spreken met God.

bidden31

 

Als we aan kinderen vertellen wat bidden is dan zeggen we meestal:

Een gebedje lezen, spreken tot God, en God zoeken.

Daarbij gaan we dikwijls gebedshoudingen aanleren en vertellen dat je de juiste sfeer moet hebben.

 

Die vijf antwoorden zijn mijn onderlaag, waarop het hele schema gebouwd is. Ze zijn niet de belangrijkste elementen, maar wel vaak de aanzet.

 

Spreken met God.

Veelal wordt dan een gebedje aangeleerd en leert men dat men dat tegen God zegt.

Later wordt dan geleerd met eigen woorden tot God te spreken.

Maar spreken met houdt nog iets anders in:

Het is beiden aan het woord. Dit is vaak moeilijk ter sprake te brengen.

 

In het spreken met God is het belangrijk om eerlijk te zijn.

God weet immers toch wie en hoe je bent.

Maar met die eerlijkheid bedoel ik ook open en et alle gevoelsmatigheden er bij.

Zo kun je in alle gevoelstoestanden bidden tot God.

Zelfs bij twijfel, woede en frustratie.

Zinnen als “waar ben Je” getuigen niet van ongeloof maar van de ander aanspreken met je noodkreet. En is dus niet zo verkeerd. Het is vaak net eerlijk!

In de psalmen vindt men dit vaak terug.

Zo is het ook een misverstand dat je niet kwaad mag zijn in het bidden omdat dit dan in eenheid zou moeten. Je hebt soms wel reden om kwaad te zijn bij het ervaren of zien van onrecht bij voorbeeld.

Een enkele psalm is zelfs kwaad op God en vraagt om met rust gelaten te worden (ps. 9 vooral vers 14)

 

Ik plaats er ook het woord “afspreken” bij.

Wanneer spreken we af om nog eens met elkaar te spreken?

Dit duidt op het belang om geregeld, en liefst op vaste momenten uitdrukkelijk te bidden.

Indien dit niet gebeurt is het ook moeilijker om te komen tot gebed.

 

Aanroepen is het volgende woord.

Spreken tot is in deze betekenis Hem spreken, aanroepen, je geloof uitdrukken in Hem toe te spreken. En tegelijk ook in Hem geloven. Hem zo belangrijk vinden dat je geregeld je tot Hem richt.

 

Het laatste woord in deze rubriek is het schietgebed.

Dit is een kort gebed terwijl je iets bedenkt, tegenkomt of ervaart.

Een mooie vorm is in je gewoon bezig zijn geregeld denken aan Hem en in een korte gedachte dit ook (vaak in gedachten) uitspreken.

Zo wordt je leven een spreken met God, een bidden, een biddend in het leven staan. Dit wijst al op een relatie.

 

 

 

 

Bidden 3, de onderlaag, lezen.

bidden31

Als we aan kinderen vertellen wat bidden is dan zeggen we meestal: Een gebedje lezen, spreken tot God, en God zoeken. Daarbij gaan we dikwijls gebedshoudingen aanleren en vertellen dat je de juiste sfeer moet hebben.

Die vijf antwoorden zijn mijn onderlaag, waarop het hele schema gebouwd is. Ze zijn niet de belangrijkste elementen, maar wel vaak de aanzet.

 

Links onder: Lezen.

Een gebedje lezen.

Er zijn veel mooie gebeden. De bekendste zijn het onze vader en het wees gegroet.

Daarnaast heb je vele gebeden zowel in de Bijbel als er buiten.

Om te leren bidden is het goed om door anderen voorbeelden te krijgen.

 

Gebeden lezen kan je helpen in je verdere leven.

Zo zijn voor mij de psalmen waarschijnlijk mijn voor altijd compagnons.

Ze dagen je uit, sturen je en helpen je bij het verwerken van emoties en ervaringen.

Ze brengen God dichter bij je, of moet ik het omgekeerd zeggen: ze brengen jou dichter bij Hem.

 

Lezen heeft dus iets van leren kennen, leren bidden.

We zijn heel ons leven leerlingen. En nooit zullen we het kennen…

Het is ook een je confronteren en zo hopelijk een verdiepen en verinnerlijken.

 

Door iemand anders zijn gebeden te lezen luisteren we naar mensen met ervaringen. Luisteren we hoe iemand anders omgaat met gebed. Luisteren we naar iemand anders met gebedservaringen, emoties, gedachten, naar het zoeken en hopelijk vinden van iemand anders.

Die getuigen kunnen ons op het spoor zetten. Hun omgaan en hun bevindingen kunnen ons helpen om ook antwoord te geven aan onze eigen ervaringen en emoties, aan ons eigen zoeken.

 

Verder is het ook in een traditie stappen.

Bidden is moeilijk vol te houden alleen. Daarom heb je een gemeenschap nodig, een thuis.

Dit kan je vinden in een bepaalde traditie die je op weg helpt.

Daarom zijn er zoveel  verschillende ordes en bewegingen.

 

Voor mij zijn de psalmen teksten en gebeden die ik kan lezen, waardoor ik in het bidden en beluisteren mezelf kan vinden in mijn bidden. Die traditie van gebeden zijn voor mij een hele wereld geworden en vormen mij in mijn staan in dit leven en in de relatie met medemensen en God.