psademen met psalm 19

Ook al heb ik nu wat last met mijn adem. Ik moet me vandaag kalm houden: dan nog deed het me deugd iemand te zien zitten in het zonnetje. De eenvoud en de schoonheid blijven zien is mij gegund. Hoeveel mensen herleven als ze de zon zien? Ik ben daar niet zo aan onderhevig: ook regen en winter kan evenveel deugd doen. Alles is uiteindelijk gegeven om er in te mogen leven.

Wat me recht houdt als ik het fysiek wat moeilijker heb is mijn geloof in de goedheid en de dankbaarheid om alle kansen. Ik heb er in mijn denken geen moeite mee als het wat minder gaat want ook dit is een deel van het leven. Het minder kunnen heeft me al dikwijls voor keuzes doen staan en heeft me tot nu toe veelal geholpen om anders in het leven te staan. Het heeft me ook geholpen om het schema dat je elders terugvindt op de blog overtuigt te maken. Gods geschenk van het leven is machtig. Daarover mediteren zet me steeds opnieuw weer op weg om naar zijn boodschap te zoeken en er te proberen naar te leven.

psademen met psalm 14

Mag ik zeggen dat in de vele gebrokenheid die ik mag zien ik tegelijk ook veel schoonheid mag ervaren? Soms zie ik uitzichtloze situaties waarin de mensen blijkbaar ook niet in staat zijn om  structuur in hun leven in te bouwen en er zo uit te geraken. Het is vaak onkunde maar dit is geen onwil.

Daarnaast zie ik vele mensen die hun eigen leven opgebouwd hebben afgesloten en veelal gevoelloos voor de miserie elders in de wereld, maar ook in die mensen ervaar ik goeds.

Veel minder goeds is er omwille van onkunde en onmacht, niet zo vaak omwille van onwil. En toch: als je rond je heen kijkt en in het leven staat zie je toch veel kansen die niet benut worden om van dit leven iets meer gelijkend te maken op de hemel. Zo kun je komen tot de gedachte in psalm 14:

Ieder zit op een dwaalspoor…

psalm 142 doorleefd.

Deze namiddag heb ik een enorme ervaring meegemaakt.

Een vrouw in armoede vroeg me op bezoek. Ik heb haar destijds een Engelstalige en Nederlandstalige Bijbel gegeven. Ik zag immers hoe versleten haar vorige was en ik dacht dat ze ook deugd er aan zou hebben om die ook in het Nederlands te kunnen lezen.

Ik ben er geweest en ze vertelde me over haar angstig en haar moeilijkheden. Na haar verhaal vroeg ze me of we samen zouden bidden. Een vraag die ik niet vaak krijg. Ze haalde de Bijbels en gaf me de Nederlandstalige. Zelf sloeg ze lukraak haar Bijbel open en die lag open op psalm 142. Ze vroeg of we samen zouden lezen, zij een zin in het Engels en ik dan diezelfde in het Nederlands. Het was deugddoend en het trof me enorm hoe die psalm op haar leven geënt was. Na het lezen heb ik luidop met behulp van die psalm gebeden en haar leven erin gebracht. Daarna bad zij in het Engels. In haar miserie kwam er toch een dank uit, net zoals in de psalm. Het trof me heel erg. Nooit heb ik die psalm zo doorleefd gevoeld.

psademen 33

Leren danken maakt je een ander mens.

Maar vooral uit handen durven geven maakt je tot een ander mens!

 

Het is een eigen manier van leven,

met je beperkingen doorzetten voor rechtvaardigheid

en weten dat je uiteindelijk gedragen bent.

Zonder Hem ben je niet veel…

Dit doet je danken om wat je mag betekenen en je dankbaar in het leven staan.

 

Zo een ervaring wil je aan ieder geven!

psademen 32

Het kan deugd doen als je je eigen schuld durft erkennen.

Anders zit je voortdurend in de rol jezelf te moeten verdedigen.

Ik weet dat ik in conflicten ook vroeger anders zou gekund hebben

maar die weerhouden mij er niet van om

ook in de toekomst nog opening naar verzoening te houden.

Kleinheid in de ander erken ik ook vaak in mezelf.

Dit betekent niet dat ik iedere weg kan inslaan en alles kan dulden,

ook niet van mezelf.

Ik probeer die weg te gaan die God mij wijst.

En ik zal nog fouten maken en nog vergeving nodig hebben

Ik acht me niet beter dan vroeger…

psademen 31

Ik mocht al ervaren dat hoe je tegen je leven aan kijkt al veel verandering kan aanbrengen.

Als je ook het schone in het leven ziet en hoe God je nabij is, dan ga je anders om met je moeilijkheden.

In de kleuterklas en de eerste jaren van de lagere school werd ik bekeken. Ik zat volledig onder de zweren of in bloed. Ik heb me altijd gesteund geweten en toch deed die ene pester me pijn. Na een grote les was het in het vierde leerjaar voor hem voorbij. Mijn lichaam zag er ook beter uit…

Ik werd ook gepest in de middelbare school, maar ze konden me niet echt raken, omdat ik daarnaast de steun en de waardering mocht zien van vele anderen. Zo lukte het de pesters uiteindelijk ook niet. Ze werden niet enkel door de groep terecht gewezen, maar ik zag ook hun kleinheid in, ik had medelijden met ze. Maar ik zag vooral hoe ik gelukkig mocht zien…

psademen 21

Op het eerste zicht lijkt alles voor de wind te gaan voor de gekroonde,voor de mens met een opdracht. Maar de bevrijding spreekt boekdelen.

De mens met een opdracht doet verder gelukkig omdat hij Gods bevrijding kent.

voorbeelden:

bevrijding is het te weten dat je niet alleen staat, niet alles hoeft te dragen.

bevrijding is het te mogen ervaren dat je uiteindelijk vrij mag staan tegenover kleinsmenselijkheden. die spelletjes raken je wel maar je mag er ook vrij tegenover staan.

 

In rook en vuur opgaan:

Mogen ervaren dat die kleinsmenselijkheden niet kunnen blijven duren. Altijd is er een tegenstroombeweging, of de mensen blijven met tijd weg…

Mogen weten dat uiteindelijk mensen inzicht hebben wat echt is: wat is om behoud van eigen macht of medemenselijkheid.

 

Wie verafschuwt er God en gebod: die fout bezig zijn

Uiteindelijk zal dit niet gelukkig maken. Ooit staan ze eenzaam…

Als iemand niet omkijkt naar een ander, zal er ook niemand later naar hem omkijken.

 

psademen 11

Onrecht aangedaan worden door een machtspositie:

Vogeltjes, vlieg maar:

Zwijg maar of je bent je postje kwijt.

 

De pijl op de pees:

met dreigende mails en grote woorden waar je liever niet op ingaat

 

heimelijk te treffen:

Kwaad spreken achter de rug met oneerlijke bedoelingen

 

zekerheden worden vernietigd:

Je niet houden aan spelregels om gelijk te halen. Zo vallen afspraken in duigen.

 

Hij doorziet:

in onmacht gaan staan en weten dat je in je recht staat

psademen psalm 13

Deze morgen stond een vrouw met kind in de lange rij voor de dienst vreemdelingen zaken.

Ze was eergisteren al langs geweest maar alles was gesloten door bedreiging niveau vier.

Ze stond er al om 6.30 u. Ze vertelde me: “er waren er wel 1000!”. Twee uren stond ze in de rij. Verschillenden staken voor. Even verder waren er serieuze schermutselingen, vluchtelingen onder elkaar.

Ze kon geen woord zeggen: haar dossier werd even bekeken en ze kreeg een brief in haar handen: terugkeren op die datum op dat moment… De mensen met hun eerste aanvraag werden in een andere rij geplaatst.

Een man had gevraagd “waarom?”  Hij begreep niet dat zonder uitleg een nieuwe datum werd meegegeven. De man mocht onmiddellijk mee in een combi…

Het kind van die vrouw was bang. De vrouw wou zich sterk houden maar weet ook niet wat er zal gebeuren.

 

Hoe lang nog?

Zie naar mij om!

laat mij blij zijn dat Je me redt…

 

psademen 9

Sinds enkele jaren mogen we bezig zijn in een welzijnsschakel. Naast ontmoetingen en nabijheid is er ook overleg met andere organisaties om onrecht weg te werken, om kansen te bieden. Maar hoe veel er ook mag gedaan worden en georganiseerd: de arme bij naam kennen en je arm weten bij hen. Je één met hen weten en vriendschap ervaren: dat is het mooiste. En de kracht daartoe, om lief te hebben, haal ik uit het evangelie en uit de overtuiging dat ook God ze nooit alleen zal achterlaten. Ik mag zo Zijn verhaal tot leven brengen op een gewone manier: En dat is meer dan de moeite om te vertellen…

psademen 8

Ik kijk graag naar de natuur. Gras kan ik niet afrijden in het seizoen, van bloemen en bomen ben ik allergisch. Ik moet uit de buurt van dieren blijven en ik kan dat soms zo moeilijk… De natuur is zo machtig mooi en veelal voor mij overweldigend. En toch mag ik er van genieten en gelukkig zijn. En hoe nietig ik ben in die natuur: ik voel me bemind en deel van een geheel!

En zoveel hangt af van die vele nietige mensen: Ze hebben de macht om zorg te dragen en om stuk te maken. Wie is die God die de mens zoveel koord geeft?

psademen 7

Op een bepaald moment was iemand werkloos. Ze hadden een drogreden gevonden om hem niet langer dit werk aan te bieden. Akkoord: Hij kon wel aan een aantal zaken werken, hij was niet perfect, maar toch voelde hij zich onrecht aangedaan. Hij heeft niet terug geschopt, hij heeft het er bij gelaten. In de volgende werksituatie voelde hij zich beter. Maar zijn eerherstel kwam pas toen hij door aanraden van een goede vriend terug in een soortgelijke werksituatie terecht kwam als voorheen. Daar kon hij bewijzen dat ze uiteindelijk ongelijk hadden. Zoiets heeft een mens nodig om zich waardig te kunnen voelen. De pijn is weg door de nieuwe kans en daar heeft ieder mens toch recht op!

psademen 6

Ik heb eens gehoord van iemand die even minder trouw was. Veel is er niet gebeurd maar het vertrouwen van de andere was toch voor een tijdje weg. De nachten werden zweterig, een schuldgevoel en een wil om het ongedaan te maken maakten die ene ziek. De andere kon een nieuwe kans geven – omwille van de liefde – ook al duurde het nog een tijdje tot alles weer in zijn plooi was. Ze zien elkaar nog steeds graag, en meer doorleefd dan voorheen.

psademen 4

Carrière, geld, macht, reizen, consumeren, jezelf voorbij lopen… En eens stilvallen, dank je zeggen, blij zijn dat je er bent, genieten … Niets van die hele eerste rij blijft uiteindelijk overeind. Ik vind het zo triestig bij een voorbereiding van een begrafenis dat ik zo vaak hoor: we hebben veel gereisd, we hebben een stuk van de wereld gezien… Hij had een mooie verzameling… Zij heeft carrière gemaakt… Is er echt niets meer te zeggen over die mens? En hoe vaak is er geen ruzie voor de erfenis?

psademen 3

In de middelbare school had ik last onder andere van grote kloven in mijn vingers. Om ze beter te kunnen bewegen maakte ik ze soms nat met mijn speeksel. Ik werd erdoor gepest door enkelen en toch bleef ik positief. Ze konden mij niet kwaad krijgen. Vele anderen aanvaarden me gewoon zoals ik ben.

Ze konden me niet uit mijn stuk krijgen ook al deed het me wel eens pijn want ik bleef vertrouwen en geloven in de goedheid van de mensen. De pesters waren soms jongeren met weinig kansen of die weinig aandacht kregen. Ik had met hen medelijden. Ik ontplooide me meer en meer en bloeide open.

psademen 5

Procedurefouten… Je hoort het hele dagen. Of iets wat ik meegemaakt heb: Iemand loopt met zijn cliënteel over mijn privégrond. Als ik de politie een vaststelling van de feiten laat doen zeggen ze er niets te kunnen aan doen omdat het privé is. Uiteindelijk moeten wij naar de vrederechter gaan om gelijk te krijgen, intussen lopen ze al maanden over de grond van mij en van mijn buren.

Dat kan toch niet? Dat maakt mij opstandig en als er een God is – en ik geloof het dat die er is – dan kan dat Hem toch ook niet koud laten?

psademen 2

Mensen zoeken zo dikwijls een God die hen dient. Een God die op hun wenken iets doet. En zovelen raken dan ook opstandig omdat het niet werkt. Gelovig zijn is voor mij weten dat ook als het moeilijk is ik niet alleen ben. Ik ben een kind dat mag ontvangen en dat mag opkijken naar die broer van me in wie God zich helemaal toont. Het is niet alleen Jezus maar elke mens die iets in mij oproept en mij nederig maakt, die mij dichter brengt bij een gelukkig samen leven.

 

psademen 1

Toen ik twaalf jaar was moest ik op aanraden van de specialist intern zijn in het Zeepreventorium de Haan. Het was een astmacentrum met voor de helft patiënten, de andere helft waren kinderen die geplaatst werden voor een tijdje. Ik zag er voor het eerst in mijn leven vechten, liegen en zo meer. Toen heb ik een uitspraak gedaan die mij mijn leven lang bijblijft: “Liever gezond van geest dan gezond van lichaam.”

Ik ben nu een vijftiger, mijn gezondheid is niet alles, maar ik ben gelukkig en leef verbonden met mensen, verbonden met een God die ik niet ken en toch zo van nabij mag ervaren. Ik leef vanuit en niets zal mij doen omwaaien. Meer nog die maanden verblijf hebben me er toe aangezet iemand te proberen te zijn voor mensen die het moeilijker hebben.