psalm 122 voor mij

1 Lied voor het opgaan van David.

Ik werd zo vol van blijheid met hen die me zeiden:

“Naar het huis van Nabije zullen we opgaan!”

2 Onze voeten stonden

in Jouw poorten, Jeruzalem!

3 Jeruzalem, gebouwd als stad,

in zich samen, een eenheid,

4 waarheen opgaan de familietakken,

de familietakken van Nabije,

een getuigenis van en voor Israël

van dankzegging voor wie Nabije ten volle is,

5 want daar staan de gestoelten van de leer,

de gestoelten van het huis van David.

6 Vraag om het welzijn van Jeruzalem,

voorspoed mag er zijn voor wie jou liefhebben.

7 Moge er welzijn zijn in, tussen jouw muren,

voorspoed in jouw vestingen

8 omwille van mijn verwanten en mijn vrienden

laat ik toch zeggen: Welzijn in jou!

9 Omwille van het huis van Nabije, onze Drager

zal ik zoeken het goede voor jou.

Advent 1A ma

naar psalm 122, 1-4a.8-9

Jes. 4,2-6             Mt. 8,5-11

 

Hoe verheugd was ik toen Jij me riep:

Ga met me mee naar het beloofde land.

Overdag liep Jij vooraan in een wolkkolom,

bij nacht in een lichtend vuur.

 

Hoe vol geloof was ik toen ik Je vroeg:

Genees mijn naaste,

Ga niet met me mee, maar spreek slechts één woord

en hij zal genezen zijn.

 

Nu mag ik Jouw land betreden,

in Jouw vrede vertoeven.

Nu mag ik ervaren dat Jij aan mij wonderen doet.

 

Nu mag mijn naaste weer binnentreden

in het land van de gezonden.

Nu mag ik ervaren dat Jij aan hem wonderen gedaan hebt.

 

Stad van vrede, omgeven door Gods liefde,

zo verbonden en verweven,

naar jou komen alle volkeren,

Romeinen en Joden, vreemden en vertrouwden,

alle mensen vol geloof in de Heer,

ieder mens door God gekend.

 

Omwille van mijn naaste

geloof ik in jouw vrede.

Omwille van God

moge jij, stad van vrede,

je naam waardig zijn.

advent 1A

naar psalm 122

Jes.2,1-5              Rom.13,11-14    Mt.24,37-44

 

Hoe vol van vreugde was ik,

als in een echo van Jesaja’s woord

werd ik geroepen op te trekken

naar de tempel, naar het nieuwe Sion.

 

Ik mag ontwaken

uit een roes ook vol duisternis,

die leg ik nu af om mee te gaan

naar waar bergen enkel een vermoeden van hebben.

 

Nu mag ik binnentreden in Jouw genade.

Niet meegesleurd, gered in de ark van Jouw verbond.

Uw poorten wijzen me licht,

zwaarden worden omgesmeed tot ploegijzers,

Meer nog: de oogst komt er aan!

Hou je ogen gericht op de poort die open zal gaan!

 

Jeruzalem, nieuwe hemelse stad,

naar Jouw trekken we op!

Volkeren van overal,

één volk, Jouw volk.

 

Ze gaan naar oud gebruik,

nog van in de tijd van Noach,

Jouw eren.

Daar staat Jouw troon,

Davids Zoon is er op gezeten.

 

Bidt dan dat speren sikkels worden,

oorlogsgeweld verleden tijd wordt.

Bidt dan dat ieder mensenkind Jou mag liefhebben

en meegenomen in Jouw barmhartigheid,

weg van vloed en storm.

 

Bidt dan dat er eendracht is,

dat we elkaar mogen dragen.

Omwille van mijn naasten

verlang ik naar vrede.

 

Omwille van de eerbied voor Jou

vraag ik om zegen,

zegen over al mijn broers en zussen,

zegen nu wij weer vol verwachting zijn,

wakend op Jouw komst.

Geen echte vertaling

In elke vertaling zitten er accenten waarover gediscussieerd kan worden. Er zijn vele soorten vertalingen: vertalingen zoekend naar de exacte woorden, naar de juiste structuur, naar de begrijpelijkheid, naar de vereenvoudiging, naar de juiste sfeer en ga zo maar verder…

“Psalm voor mij” zegt het heel duidelijk. Ik zoek bij het maken van “psalm voor mij” in 5 degelijke vertalingen en uitleg naar een verwoording die bij mij past. Die verwoording verraad vooral hoe ik geloof, meer dan wat anders en toch hoop ik dat ik ook dicht bij de psalm mag blijven. Ik heb zeker niet de bedoeling om poëzie te maken maar vooral om mij voeding te geven door na het bestuderen en vergelijken iets neer te schrijven.

Ik leg naast me de statenvertaling met strongcoderingen van ISB, de vertaling door Kees Waaijman, de bijbelstudie van CVB, de vertaling van Ida Gerhardt en Marie Van der Zeyde en De Nieuwe Bijbelvertaling.

Ik zoek naar die woorden die mij het meest treffen en mij – al is het maar even – verder op weg helpen tot ik de psalmen opnieuw zal bestuderen en zal komen tot andere bewoordingen.

 

Zie gerust naar mijn voorlopige “psalm voor mij” en ook naar “naar een vertaling”.

Nog meer dan 7 andere werken van barmhartigheid: Mensen vervoer aanbieden

 

 

Ze moesten me het geen twee keer zeggen:

Ik mag mee, even uit het huis,

boodschappen doen, onder het volk zijn,

iets bezoeken, nog een keer een kerk binnen gaan.

En het is waar:

Ik sta hier nog eens, al zolang geleden…

Jouw muren en zuilen zien,

mijn vertrouwde plek van vroeger.

 

Het doet echt deugd,

hier heb ik zoveel herinneringen.

Het is anders dan thuis, altijd tussen die vier muren.

Hier kwamen we samen, in deze kerk.

Hier deed ik altijd mijn boodschappen.

“Hoe is het met je, lang geleden”

Het is een feest, al kan ik niet meer zo ver gaan…

God dank!

 

Weer een dag om naar uit te zien,

ze zullen me nog komen halen.

Een diepe vrede, tevredenheid

viert in mijn hart.

Niet enkel voor mij bid ik,

maar voor zoveel mensen,

voor broer, voor zus,

voor vriend, voor vriendin:

Dat ze net als ik dat geluk weer mogen kennen.

 

Naar psalm 122,1-4.7-8