psalm 13 voor mij

1 Voor de dirigent, een psalm van David.

2 Tot wanneer, Nabije, zul Je mij vergeten voor altijd?

Tot wanneer zal Jij verbergen Je gezicht voor mij?

3 Tot wanneer zet ik de plannen in mijn innerlijke,

kommer in mijn hart bij dag?

Tot wanneer zal staan mijn tegenstrever boven mij?

4 Merk op, beantwoord me, Nabije, mijn Drager,

doe schijnen mijn ogen opdat ik niet inslaap in de dood.

5 Opdat niet kan zeggen mijn tegenstrever:

“Ik heb hem overwonnen”.

Mijn klemzetters verheffen zich in vreugde omdat ik begeef.

6 Maar ik, op Je liefdevolle nabijheid vertrouw ik.

In vreugde zal zich verheffen mijn hart!

In Je bevrijding zal ik zingen voor Nabije,

want Hij beloonde omwille van mij.

Advertenties

Geen echte vertaling

In elke vertaling zitten er accenten waarover gediscussieerd kan worden. Er zijn vele soorten vertalingen: vertalingen zoekend naar de exacte woorden, naar de juiste structuur, naar de begrijpelijkheid, naar de vereenvoudiging, naar de juiste sfeer en ga zo maar verder…

“Psalm voor mij” zegt het heel duidelijk. Ik zoek bij het maken van “psalm voor mij” in 5 degelijke vertalingen en uitleg naar een verwoording die bij mij past. Die verwoording verraad vooral hoe ik geloof, meer dan wat anders en toch hoop ik dat ik ook dicht bij de psalm mag blijven. Ik heb zeker niet de bedoeling om poëzie te maken maar vooral om mij voeding te geven door na het bestuderen en vergelijken iets neer te schrijven.

Ik leg naast me de statenvertaling met strongcoderingen van ISB, de vertaling door Kees Waaijman, de bijbelstudie van CVB, de vertaling van Ida Gerhardt en Marie Van der Zeyde en De Nieuwe Bijbelvertaling.

Ik zoek naar die woorden die mij het meest treffen en mij – al is het maar even – verder op weg helpen tot ik de psalmen opnieuw zal bestuderen en zal komen tot andere bewoordingen.

 

Zie gerust naar mijn voorlopige “psalm voor mij” en ook naar “naar een vertaling”.

psademen psalm 13

Deze morgen stond een vrouw met kind in de lange rij voor de dienst vreemdelingen zaken.

Ze was eergisteren al langs geweest maar alles was gesloten door bedreiging niveau vier.

Ze stond er al om 6.30 u. Ze vertelde me: “er waren er wel 1000!”. Twee uren stond ze in de rij. Verschillenden staken voor. Even verder waren er serieuze schermutselingen, vluchtelingen onder elkaar.

Ze kon geen woord zeggen: haar dossier werd even bekeken en ze kreeg een brief in haar handen: terugkeren op die datum op dat moment… De mensen met hun eerste aanvraag werden in een andere rij geplaatst.

Een man had gevraagd “waarom?”  Hij begreep niet dat zonder uitleg een nieuwe datum werd meegegeven. De man mocht onmiddellijk mee in een combi…

Het kind van die vrouw was bang. De vrouw wou zich sterk houden maar weet ook niet wat er zal gebeuren.

 

Hoe lang nog?

Zie naar mij om!

laat mij blij zijn dat Je me redt…

 

in de kamer van psalm 13

Wat lang aanvoelt in tijd hebben we het liefst zo vlug mogelijk voorbij

Met “voor altijd” pijn kunnen wij niet leven, we hebben perspectief nodig

Zo is er steeds nood aan een tweede kans

God zien we niet, we mogen Hem herkennen in zijn schepping

wie blijft klagen kan moeilijk uitkomst zien

we hebben nood aan wederwoord dat ons woord en ons bestaan vleugels geeft: antwoord

wieg je niet in geklaag want dan leef je niet meer

geef me geloof en moed

God schenkt ons weerbaarheid

Wie liefde ontdekt leeft niet meer verborgen

in het lijden kunnen zeggen: “God doet mij wel” is ook verrijzen, opstaan