Geen echte vertaling

In elke vertaling zitten er accenten waarover gediscussieerd kan worden. Er zijn vele soorten vertalingen: vertalingen zoekend naar de exacte woorden, naar de juiste structuur, naar de begrijpelijkheid, naar de vereenvoudiging, naar de juiste sfeer en ga zo maar verder…

“Psalm voor mij” zegt het heel duidelijk. Ik zoek bij het maken van “psalm voor mij” in 5 degelijke vertalingen en uitleg naar een verwoording die bij mij past. Die verwoording verraad vooral hoe ik geloof, meer dan wat anders en toch hoop ik dat ik ook dicht bij de psalm mag blijven. Ik heb zeker niet de bedoeling om poëzie te maken maar vooral om mij voeding te geven door na het bestuderen en vergelijken iets neer te schrijven.

Ik leg naast me de statenvertaling met strongcoderingen van ISB, de vertaling door Kees Waaijman, de bijbelstudie van CVB, de vertaling van Ida Gerhardt en Marie Van der Zeyde en De Nieuwe Bijbelvertaling.

Ik zoek naar die woorden die mij het meest treffen en mij – al is het maar even – verder op weg helpen tot ik de psalmen opnieuw zal bestuderen en zal komen tot andere bewoordingen.

 

Zie gerust naar mijn voorlopige “psalm voor mij” en ook naar “naar een vertaling”.

vasten 1 vr

naar psalm 130,1-8

Ez. 18, 21-28       Mt.5, 20-26

 

Vanuit mijn zondig besef roep ik tot Jou,

luister naar mijn smeken,

kijk naar hoe ik poog om terug op de rechte weg te geraken.

 

Als Jij nooit vergeving schenken zou

zou geen mens in Jouw gerechtigheid nog staan.

Jij roept ons op om radicaal te kiezen,

om ons te verzoenen met broer en zus.

Jouw rechte weg kunnen wij niet aan zonder Jou.

Jij vraagt ons meer te kiezen

dan geleerden in de schrift en de praktijk.

 

Gelukkig ben Jij

voor wie het rechte pad weer zoekt

een vergevende God.

Daarom blijf ik Je zoeken.

 

Op Jou steun en leun ik,

geen “dwaas” en “raka” kome uit mijn mond.

Zo verlang ik rechte wegen te gaan,

recht naar Jou.

 

Want Jij bent zo barmhartig,

Barmhartig is Jouw naam.

Jij zal ons verlossen

van kronkelpaden en gevangenis.

 

psalm 130 en advent

Ik heb bewust gewacht tot na 6 december om dit te schrijven…

“Hij komt, hij komt…”

Voor mij past psalm 130 enorm goed in de advent.

In psalm 129 wordt er getuigd hoeveel het volk geleden heeft.

Vandaar het uitzien naar beterschap in 130.

In psalm 131 vind je dan de vrede…

 

Advent is uitzien naar de redder.

Die redder zal vrede brengen en vooral in het hart: in Hem is er vergeving.

Is advent ook voor ons uitzien met heel ons hart?

Ik herschrijf psalm 130 tot een eigen overweging:

 

Ik ben een nieuw jaar begonnen met deze advent.

C-jaar zegt me niet veel, een nieuw begin veel meer.

Het is begonnen met een diep verlangen om me te herbronnen.

“Ik roep om de Heer”

Mijn vraag dat God naar me zou luisteren,

wordt uiteindelijk overstemt door Zijn vraag om naar Hem te luisteren.

Naar Hem, ook in het roepen van de mens in het diepste diep,

de eenzame en de arme mens.

Hun lijden duurt al te lang.

Hun gebed mag ik ook bidden:

“Luister toch naar me”

God, zo mag ik bidden, als Jij me vergeven kan

dat ik zo weinig aandacht heb gegeven aan Jouw schepping, aan mijn medemens.

Vergeef me

laat Welzijnszorg meer voor mij betekenen dan een actie eens in het jaar.

“als Jij geen zonde vergeeft staat niemand nog recht.”

Daarom is Jouw verhaal zo mooi – voor ieder kerst –

Daarom ben Jij zo machtig!

“Grote eerbied voor Jou”

Ik zie uit naar Kerstmis, ik zie uit naar Jou

Ook met mijn hart

“Ik vertrouw op Je” Eens zal het voor ieder Kerst zijn.

Ik verlang naar die morgen:

vrede op aarde!

Ook al zijn er vandaag meer vluchtelingen dan ooit in de geschiedenis.

Vrede en nabijheid.

“Hoe wacht ik op die morgen!”

“Wereld, wacht in vertrouwen!”

In Hem is liefde die ook in mij mag groeien

In Hem is redding waar ik ook mag aan meewerken

En redding voor mijn ik

dat ik mag groeien in mijn mens-zijn, naar Jouw beeld.

Het kerstekind is die nieuwe morgen, is die vrede,

is redding voor hen en ook voor mij!