Geen echte vertaling

In elke vertaling zitten er accenten waarover gediscussieerd kan worden. Er zijn vele soorten vertalingen: vertalingen zoekend naar de exacte woorden, naar de juiste structuur, naar de begrijpelijkheid, naar de vereenvoudiging, naar de juiste sfeer en ga zo maar verder…

“Psalm voor mij” zegt het heel duidelijk. Ik zoek bij het maken van “psalm voor mij” in 5 degelijke vertalingen en uitleg naar een verwoording die bij mij past. Die verwoording verraad vooral hoe ik geloof, meer dan wat anders en toch hoop ik dat ik ook dicht bij de psalm mag blijven. Ik heb zeker niet de bedoeling om poëzie te maken maar vooral om mij voeding te geven door na het bestuderen en vergelijken iets neer te schrijven.

Ik leg naast me de statenvertaling met strongcoderingen van ISB, de vertaling door Kees Waaijman, de bijbelstudie van CVB, de vertaling van Ida Gerhardt en Marie Van der Zeyde en De Nieuwe Bijbelvertaling.

Ik zoek naar die woorden die mij het meest treffen en mij – al is het maar even – verder op weg helpen tot ik de psalmen opnieuw zal bestuderen en zal komen tot andere bewoordingen.

 

Zie gerust naar mijn voorlopige “psalm voor mij” en ook naar “naar een vertaling”.

25/5 dag van de vermiste kinderen

naar psalm 137

 

Aan stromen verdriet, gemis en onzekerheid

zitten we neer of gaan we rusteloos zoeken.

We denken aan wie we missen:

een kind weerloos dat ons nog zo nodig heeft!

Loven en danken, citer spelen kunnen wij niet meer.

 

En het leven eist aan ons om verder te gaan,

alsof wij zouden kunnen vergeten…

En “vertel nog eens” doet zoveel pijn,

En “vergeten gezichtjes” eens zo vooraan in de krant

snijdt nog zoveel dieper…

De wereld gaat door!

 

Mijn kind, als ik je ooit vergeet,

dan ben ik niet waard er te zijn;

dan moet er geen woord meer uit mijn mond komen,

Jij bent en blijft mijn kind!

 

God, als er iemand mijn kind heeft weg genomen,

laat zijn geweten hem dan vechten dag en nacht.

Als iemand ons zoveel leed bezorgt,

als iemand ons kind zoveel aandoet…

laat die dan ervaren

zelf zoals een kind verbannen te zijn,

als een kind zelf weggerukt te worden,

als een kind zelf kwaad aangedaan te worden.

Zo iemand kan zijn straf niet ontlopen!

herverpsalmen 137a

Aan de stromen van Babylon zat een volk te treuren.

Verbannen in een vreemd land.

Zingen konden ze niet.

Maar nooit hebben ze vergeten

dat hun God hun thuis was.

Ze bleven Hem eren.

In de nieuwe wereld zat een volk

aan boeien gekluisterd.

Verbannen uit hun land.

Zij begonnen te zingen.

Want ze hoorden over een God

die nooit mensen verlaat.

Ze bleven Hem zingen.

Zoekend naar een nieuw bestaan,

gevlucht voor tirannie

zitten volkeren in armoe.

Reden om te zingen hebben ze niet.

Voor hen is diezelfde God,

onmachtig geworden met de weerloze.

Hij zingt hoop in hun hart.

Ver van de stromen van rijkdom

zitten zoveel mensen.

Wij mogen voor hen zingen

over die meelijdende God

door zelf ten dienste te staan

en zo die God te vieren.