Geen echte vertaling

In elke vertaling zitten er accenten waarover gediscussieerd kan worden. Er zijn vele soorten vertalingen: vertalingen zoekend naar de exacte woorden, naar de juiste structuur, naar de begrijpelijkheid, naar de vereenvoudiging, naar de juiste sfeer en ga zo maar verder…

“Psalm voor mij” zegt het heel duidelijk. Ik zoek bij het maken van “psalm voor mij” in 5 degelijke vertalingen en uitleg naar een verwoording die bij mij past. Die verwoording verraad vooral hoe ik geloof, meer dan wat anders en toch hoop ik dat ik ook dicht bij de psalm mag blijven. Ik heb zeker niet de bedoeling om poëzie te maken maar vooral om mij voeding te geven door na het bestuderen en vergelijken iets neer te schrijven.

Ik leg naast me de statenvertaling met strongcoderingen van ISB, de vertaling door Kees Waaijman, de bijbelstudie van CVB, de vertaling van Ida Gerhardt en Marie Van der Zeyde en De Nieuwe Bijbelvertaling.

Ik zoek naar die woorden die mij het meest treffen en mij – al is het maar even – verder op weg helpen tot ik de psalmen opnieuw zal bestuderen en zal komen tot andere bewoordingen.

 

Zie gerust naar mijn voorlopige “psalm voor mij” en ook naar “naar een vertaling”.

vasten 2 ma

naar psalm 79, 8-9.11.13

Daniël 9, 4b-10                  Lc. 6, 36-38

 

God, Jij staat in Je recht:

Wij hebben niet naar Jouw profeten geluisterd.

Wij hebben tegen Je gezondigd.

Schenk ons Je vergeving,

mogen we Jou kennen in Jouw Barmhartigheid.

Wij zijn maar zwakke mensen,

verspreid ver weg afgedwaald van Jouw liefde.

 

God, help ons,

Veroordeel niet, bevrijd ons van ons te vlug oordelen en veroordelen.

Bevrijd ons en doe ons woorden van bevrijding spreken.

Laat weten dat Je onze God bent.

 

Tot Jou klinken alle stemmen

van mensen die beoordeeld, veroordeeld en gevangen zitten.

Tot Jou klinken wij

die weerbarstig niet leefden naar Jouw genade.

Spreek vrij, maak ons opnieuw tot Jouw volk,

schenk ons Jouw genezende liefde,

een gestampte, geschudde en overlopende maat.

Dan zullen we weer kunnen leven en geven.

Dan zullen wij weer kunnen zingen:

Jou tot lof voor altijd.

27/1 Internationale Holocaustherdenkingsdag

 

naar psalm 79, 1-4.10-13

 

“Ik ben er” is Je Naam,

Jij was er toen onmensen Jouw geliefde aanvielen.

Ze hebben de mensheid besmeurd,

een volk verminkt.

Honger en dood zaaiden ze

ten prooi voor macht.

Ze hebben bloed vergoten,

Jouw bloed.

Als water hebben ze vergoten,

en in massagraven gedumpt.

We werden gemerkt, getekend.

Jij bent getekend, Jij ging met hen mee.

 

Waarom kan er in naam van vrijheid

nog zoveel verdoezeld en gezegd worden?

Laat horen hoe vergoten bloed roept:

Nee, nooit meer!

Laat zien hoe mensen kunnen zijn!

Hoe haat een eigen leven leiden kan!

Laat horen: ons aangedaan!

God, Jij één met hen, één van hen,

raap mensen in Jouw liefde op.

En schreeuw: schande!

 

“Ik ben er” is Je Naam,

troost Je volk, doe het weer opstaan.

Doe ieder mens opstaan.

Dan zullen wij getuigen:

haat zal nooit winnen,

nooit!

Want Gods naam luidt:

“Ik ben er”

nog steeds.

 

bezinning bij psalm 79 bij de vluchtelingen

Ik heb teksten geschreven bij de tekeningen voor psalm 79

Dit deed me even stilstaan bij de situatie van de vluchtelingen.

Ik bekijk die psalm samen met jullie van vers 1 tot 9
Ik begon die psalm te lezen en viel bij vers 1 even stil en dacht aan de situatie van Europa.
Overal worden er muren of hekken geplaatst.
Ons heilig huisje met onze waarden als vrije meningsuiting en mensenrechten.
En tegelijk ons privilege van meer comfort.
De volken komen binnen.
Een aantal mensen zijn bang: dat mooie dat we samen opgebouwd hebben mag toch niet verloren gaan.
En dan kwam ik bij de volgende verzen:
Vers 2: Zoveel vluchtelingen lieten er het leven al: in gesloten vrachtwagens, op volle zee…
Dan gaat het plots niet meer over ons.
Vers 3: de zovele plaatsen waar bloed wordt vergoten.
Vers 4: Wij kijken vanuit onze luxepositie met een afkeurende blik naar die landen en hun manier van samenleven.
Om dan weer met andere gevoelens die psalm verder te lezen:
Vers 5: Hoelang nog? Zal die toestroom ooit eindigen? En zal er daar nog lang gevochten worden? En zullen die vluchtelingenkampen in de buurlanden er nog lang moeten zijn?
En dan die vernietigende vraag:
Vers 6: Eerst vanuit het westen en de psalm niet begrijpend: Geef ze daar een lesje! Smijt dat daar allemaal stuk!
En dan wat er zeker ook bedoeld wordt: Wees kwaad op dat onrecht! Laat de verantwoordelijken schrikken en tot inzicht komen wat ze doen!
Wie zijn die verantwoordelijken is dan de grote vraag!
En zijn enkel die legers en groepen verantwoordelijk?
Of hebben wij ook een verantwoordelijkheid? Volstaat het om onze gebieden af te sluiten?
Vers 7: Het mooie landschap is kaal gevreten door oorlog, vervolging, honger, ellende…
Vers 8:
Vanuit het westen: Wij hebben destijds het zuiden uitgemolken… En de slag om olie is nog steeds aan de gang…
Voor hen: leven in conflictgebieden brengt betrokkenheid mee…
Vers 9:
Wij vragen om oplossingen
Die mensen zeker ook
En die vraag naar God komt tegelijk ook onze richting uit: Help jij hen?  Omwille van mijn Naam!
Laatste bedenking:
Wie is de kleine mens die alles afgenomen is uit die psalm?
De mens op de vlucht!!!

psalmtekenen 79 b

79b

Een aasgier daalt neer.

Alles ligt in een puinhoop.

De menora ligt om.

De bidder vraagt: Waarom?

In plaats van zevenvoudig te vergelden teken ik hier zevenvoudige zegen over het volk.

Zo wordt het weiden van het volk een wijding…

De vergeldingsdruppel hangt boven het vergoten bloed: de schuldigen gaan niet vrijuit.

En God vanuit een wolk wijst het onrecht aan. Hij is aangevinkt als antwoord op de vraag: “Waar blijft Jouw God?”

psalmtekenen 79 a

79a

De aasgieren komen op ons af.

De tempel is een ruïne.

De ark van het verbond is nog slechts een schets in de ruïne.

Nog één gave steen rolt weg.

Een schaap (teken voor het volk) ligt geketend.

Een bidder smeekt en weet van zin eigen zondigheid. Als bloed druipt die neer.

De gieren worden uiteindelijk neergebliksemd.

herverpsalmen 79a

O, God, Jouw heiligdom

wordt achtergelaten en vernield.

Eerbied verdwijnt.

Jeruzalem is een stad

met muren en geweren geworden.

Onze tempels, ontwijd…

Geen eerbied voor de mens, Jouw tempel.

Hoe lang nog? Ik zou kwaad worden, Jij niet?

We hebben nood aan Je vergeving.

Help ons opdat we weer kunnen eren,

weer kunnen opbouwen

wat gisteren werd afgebroken.

Weer Jou kunnen eren!

Waarom mogen mensen zeggen:

“Is er wel een God?”

Zie toch die er onder lijden!

De gevangenen tussen de muren,

De gebroken mensen,

De arme die nergens meer wordt gehoord.

Geef hen toch het Leven!

Wij zijn Jouw volk en willen Je eren in onze tempel.

Wij zullen Je prijzen elke dag opnieuw!